zaman tüneli

yazma motivasyonun , entry sayın düştüğünde taaakkkk biri seni takip etti bildirimi gelir. ve sen tekrar yazmaya başlarsın. düşme ahmeett

hayvanla çocuğu aynı kefeye koyma güzellemesi ne zaman biter ?

sansürlü nick. - japonya

günaydın arkadaşlar.. dinlenebildiğiniz güzel bir haftsonu diliyorum.
kendinize vakit ayırın

karper üçgen peynirlerinin sponsorluğunda hazırlanan 'sizofrentırtıl cumartesi mesayisi' başlıyor.. günaydın

brezilya; zilli popo

ileride büstü dikilecek bir başarısızlık örneğiyim

yaşamak da zorundayım, annem üzülür

kaç sabaha daha varacağım uykusuz, kaç geceyi daha ortasından bölecek bu sorgulamalar bilmiyorum. hayatının en büyük hayal kırıklığı mıydı bu? en büyüğü evet, en büyük hayaliydi çünkü.

sen onu sakladın, kalbinde en değerli yerde sakladın, sarıp sarmaladın onu. kimseler dokunmasın istedin, bir kez bile bir dedikodunun malzemesi etmedin sevgini, sevdiğini. sosyal medyadan atarlı laflar yazma ergenliğine senin de hakkın vardı, kullanmadın. en yakın arkadaşına, kız kardeşine hatta annene bile söylemedin hatalarını. aşabileceğini sandın, aşamadın. sabrettin, dayandın, baştan başladın. yollara, mesafelere, hasrete, belirsizliğe, kırgınlıklara, daha en başından kalbini paramparça eden ve her defasında aynısını yaşatacağını bildiğin bir hastalığa. ufacık şeylere tutundun kimi zaman, sevmek en değerlisiydi çünkü, güzel bir kalbin yerini hiçbir şey tutamazdı. az değildi, ilk kez böyle sevmiştin. ilk defa birinin ellerini tutmuştun, ilk defa seni seviyorum demiştin, ilk defa böyle öpmüştün birini, böyle koklamıştın. o kokuyu alıp devam edebilme motivasyonu yapmıştın kendine. ne anlama geldiğini ancak senin bilebildiğin bir şeydi bu. ilk kez gerçekten inanmıştın.

kimilerine artık nostaljik gelen duyguları hayatının merkezine koydun. kendine göstermediğin şefkati gösterdin, kendini anlayamadığın kadar onu anladın, en azından gerçekten çaba gösterdin buna. ama yine de zorlandın, sen de en az onun kadar hassas olma hakkına sahip bir insandın çünkü. incinmesin diye içinde çözmeye çalıştıklarını çözemedin, kırıldığını söylediğin konulara gösterilen reaksiyonları görüp daha fazla içine kapandın. yanlıştı. daha makul olan kavga etmekti, bağırıp çağırmaktı, ağır sözler etmekti. beceremedin. yapamayacağını düşündüğün anda bırakıp gittin. geri dönmemeliydin. onu da beceremedin. kısacası sen bu işi beceremedin charlotte.

günün sonunda rahat battığı için, hayatsızlıktan sağa sola saran o değersiz kişisin. sinsilik var bir de, eyvallah. mahalledeki hakan, seni de hiç unutmayacağım.

bir noktada herkesi affedebiliyorum ama seni asla affetmeyeceğim charlotte. bu kadar hesapsız, bu kadar derinden sevebildiğin için, bu kadar değer verip sonunda 5 para etmediğin için, bu kadar boş bir hayale bunca emek verdiğin için seni hiç affetmeyeceğim.

aynı günlerden bir tanesi daha… güzel geçsin. rutin iyidir, gönlünüzce bir hafta sonu olsun!.

open.spotify.com/track/1vxw...

usta adamın gitmesini de bekleyememiş:*
youtube.com/shorts/WqcdH0JD...

sevgi ilactir.
7 yasından 77 yasına.
insanından bitkisinden hayvanına.

iki tane yakısıklı oglusum var. korsan ve haydut. iki dunya tatlısı kedi. bana geldiklerinde 3-4 aylıklardı, haşinlerdi, tırmalama huyları vardı. ben onları hep uysal bir ses tonuyla buyuttum, onlara sevgi dolu sakin bir ortam sagladım. 2,5 senedir nazar degmesin tırnak cıkardıklarını gormedim. o kadar uysal ve sevgi dolu kedilere donustuler ki..

klasik pitbull hikayesi. dogru egitimle dunyanın en tatlı kopegi de olur, yanlıs egitimle bir katil kopek de.

diğer ülkeleri bilmem de türkiye'nin nicki kesinlikle koyun olurdu.

senden nefret ediyorum. hala sevmeye çalışmanın çaresiz, pespaye hali. sevilecek kalıba sokamamanın hezeyanı. halbuki sevilecek ya da nefret edilecek hiçbir bokta yok ama çabası...

teselli seni bir sonraki silkilmeye hazırlayan tatlılıklardan ibarettir. hepsi boş. geçti falan denir ama hiçbir bokun geçtiği de yoktur mesela. değil mi?

her türlü teselli ve övgüden oldum olası nefret etmişimdir. bunların hepsi de seni bir kere daha kucağa alma hevesinin göstergeleridir. ne var ki ben kucak sevmem.

"solumda yer açtım sana dinlenmen için."

(bkz: gılgamış destanı)

ruh ikizim olmasından suphelendigim bir eski sevgilim var.
hayat deneyimlerimiz cok benziyor.
hayata bakısımız cok benziyor.
ve o da benim gibi hikayeler anlatmayı cok seviyor.

velhasılı o unversite yıllarında cok kavgaya karısmıs cesitli gruplarda. sonra bir kavgada arkadası vefat etmis. eski sevgilim kaslı, cok iyi dovusen biri. boks egitimi almıs zaten.
o bana dedi ki:
-ben kavgadan korkuyorum. bilmemekten degil, bilmekten.

siddet cozum degil. en sonunda ölürsünüz.

bir fotograf dustu onume:

elizabeth taylor, marylne monroe, sophia loren, audrey hepburn, grace kelly.
hepsi kendi tarzında harika bes kadın.
ben kendimi aralarından -sonum benzemesin- grace kelly ye benzettim.

grace kelly ve ingrid bergman da cok benziyor bence.

belkide hayatinin en guzel gununu coktan yaşadın

kibar ve naif insanlar kanadalılar.
benim gibiler;)
bence iyi anlaşırdık.

kendinin en iyi versiyonuna ulastıran aşk.

ama black swan deki gibi hırstan gozu donmeden.
her seyi tam kıvamında olan versiyonu.