zaman tüneli

shak tiye öperim, acımam, ewd.

sütünden yapılan gravyerin külosu malta'da 1000 dolardan satılmaktadır.

tokat acısı geçici, pişmanlık ömür boyu. seneler sonra keşke dememek için, acaba dememek için yapışacaksın hocam dudaklara.

öyle bir gün ki ne ismail mutlu olsun ne de okan

burrata sı meşhurdur.

chatgbt, kadroları verdiğin zaman, 2-1 gs yener diyo...

mantığım 3-1 diyor, gönlüm 7-0.

inşallah bu akşam kurtuluyoruz ismail eagle dan.

not: kanaryaspor

(bkz: bilim adamlarımız neden böyle süt süt işlerle uğraşıyor) dedirten buluşumsu...

o bebek büyüdü

admin madmin yok bam bam..

madem öyle, gidin evrim ağacında yazın boğlum, makale analiz teori koşturun işte... bu işler biraz teknik direktörlük gibidir. bir ortama girersin kaliteyi sen oluşturmaya çalışırsın, takım kötü demek bir bahane olmamalı...

mükemmel film ama araba çarpma sahnesinde gülme krizine girmiştim :d

1-2 koyarız

bazı yanıkları dağladığı belli olan kişi.
çığlık çığlığa ağlattığına göre...
hele bir dur soluklan yeğenim.

e: canım kardeşim sadrazam ikarus hariç.

(bkz: mac demarco)

inanılmaz bir ruhu var bu şarkının. hüzünlü ve de sonbahara yakışır.

ne alakası var be yaa...ama tabii fantazileri geliştirme olarak böyle şeyler yazmayı da desteklemek lazım. herşeyi itin poposuna sokmak da kötü bişey.

yetmez ama evet
kılıçdaroğlu doğru adaydı halk yanlıştı
baran çok acılar çekmiş
muhalefete muhalefet edilmez
oyları bölmeyin
sağcıdır satar
yiğidim aslanım
tip ağbii, serra kadıköy yaaa, erkanın pos bıyıkları...
tek harekette dökülürken tüylerimi diken diken eden bu lakırdılar tanıdık geldi mi?
komik bile değilsiniz haliniz o kadar sefil.
neyse,
anlayana not: bunlara şunu söyleyin ve sonra izleyin:
türk.

klibi film tadında olan şarkı. çok severim. aşkı yalnızca bir başkasına duyulan his olarak değil, aslında insanın kendi içine yaptığı yolculuk olarak da okumaya açık. yani bana böyle hissettirdi. bazen insan birini özlerken yalnızca ona kavuşmayı istemiyor. onunla birlikte kaybettiği kendisine de dönmek istiyor. belki de aşkın en tuhaf yanı bu, bir başkasında kendinden bir parça bulmak ve yokluğunda o parçayı yeniden aramak. bir puzzle gibi tamamlama ihtiyacı. klipteki şifa yolculuğu da bana tam olarak bunları düşündürdü hep. özetle insan bazen birine kavuşarak değil, o aşkın içinden geçerek dönüşüyor-olgunlaşıyor.

(bkz: içeri girdiğimde atomu sıvazlıyordu) la atomu parçalıyordunuz da biz mi böldük alla alla? naptık?

"biber dolmasının varoluşsal sancıya dokunan özsel iç parçalanmalı pirincinin yapısal sorunlarına" dair bilimsel makale mi yazıyordunuz da elinizden kaleminizi mi aldık? biber dolmanıza mı tükürdük? naptık biz size ya?

günaydın la türlü donlar giymiş gülden nazik beni kimsesiz bırakmayan hafif meşrep bıttırılar.