zaman tüneli

öyle bir şey mümkün değil güzel karşiiim. türkiye’de yaşıyoruz.

yeni yerimden yazıyorum sana bunu sözlük.
ay klavyem nasıl güzel akıyor şıkır şıkır
gereksiz bir yazma isteğiyle geldim. hoş ne vakittir sana yazma isteği vardı işimde ama yazmaya vakit bulamıyordum şuan öyle değil.
sakinlik güzel olacak sanki
ama her yeri kontrol edebilen bir yer değil
hayır onu da yaparsam sanırım dünyanın en muhteşem şeyini yaşıyor olabileceğim hayırlısı diyorum. biraz fazla dağınık onu toparlamam lazım zamanla olur diyorum.
buna da şükür diyorum aşağıdaki gereksiz koşuşturmacadansa dağınık ama sakin bir yer her zaman güzel olur

insan hayatının bir yerinde mutlaka bu soruyu soruyor kendisine. doğduğumuz şehir mi, çocukluğumuzun geçtiği sokak mı, yıllarını geçirdiği ev mi? belki de herkes benim gibi bu sorunun cevabını ömrü boyunca arıyor, farkında olmadan. ben de çok aradım. lakin cevabım hep aynı oldu. hiç değişmedi. kendimizi en az saklamak zorunda kaldığı yerimiz kendi dünyamız, “kalbimiz” yani... dünyanın neresinde olursa olsun, kendinin ve bir kalbin içinde özel yer bulabilmek-bütün yolların, bütün arayışların sonunda dönüp dolaşıp aynı huzura varmak gibi. günün sonunda kalbimizle baş başayız.

allah hepimize, dünyanın bütün gürültüsüne rağmen sığınabileceğimiz kalp, sağlık ve kendimizi evimizde hissedebileceğimiz bir sevgi versin. bahsettiğim şey, duygusal birliktelik değil de manevi hissiyatlar esasen.

#4099958 yok. ben sadece okan buruk'un askeri kardeşimiz için hayır işlerine girişebilirim. kendisi namuslu, bakir, eline el değmemiş, ahlaklı, tek hobisi buse varol ile gelinevi izlemek olan bir kardeşimiz. bin liramı saklıyorum. kampanyaya katılımları bekliyorum. olmadı her ay bin bin atıp kenara, on ay sonra ben tek başıma tamamlayacağım eskort parasını.

nazım hikmet’in kuvayi milliye destanının 3. babında arhaveli ismail’in hikayesinde de kendine yer bulmuş güzel balık.

dümende ve başaltlarında insanları vardı ki bunlar uzun eğri burunlu ve konuşmayı şehvetle seven insanlardı ki
sırtı lâcivert hamsilerin ve mısır ekmeğinin zaferi için
hiç kimseden hiçbir şey beklemeksizin bir şarkı söyler gibi ölebilirdiler...

elimi ayağımı titreten başlık. bilim geldiği bu noktada tek hapla fobiye de çare bulabilir mi.

bi adliye kombini gelmez mi be?

jacques prevert
barbara

"anımsa barbara
yağmur yağıyordu o gün brest'te durmadan
yürüyordun gülümseyerek yağmur altında
şaşkın hayran sırılsıklam
anımsa barbara
siam sokağında rastladım sana
yağmur yağıyordu brest'te durmadan
gülümsüyordun
gülümsüyordum
tanımıyordum seni
sen de beni tanımıyordun

anımsa gene de anımsa o günü
unutma
saçağın altına sığınmış bir adam
adını ünledi
barbara
seğirttin ona doğru yağmur altında
şaşkın hayran sırılsıklam
atıldın kollarına
anımsa bunu barbara
sen diyorum diye de bana kızma
sen diyorum bütün sevdiklerime
ancak bir kez görmüşsem bile
sen diyorum bütün sevişenlere
tanımasam bile

anımsa barbara
unutma
o yumuşak mutlu yağmuru
mutlu yüzüne yağan
o mutlu kente yağan
denize yağan
tersaneye yağan
quessant gemisine yağan yağmuru

ah barbara
ne hırboluktur savaş
n'oldun şimdi sen
o demir o çelik o kan yağmuru altında
ya o adam n'oldu seni yürekten
kucaklayan
öldü mü kaldı mı n'oldu

ah barbara
yağmur yağıyor brest'te durmadan
eskiden nasıl yağıyorsa öyle
ama artık bildiğin gibi değil bura yok oldu her şey
yıkık bitik bir yas yağmuru şimdi yağan
demir çelik kan fırtınası bile değil
itler gibi kuyruğunu titreten
bulutlar yalnız bulutlar

brest'te sular boyunca yitip giden itler
çürümek için gidiyor uzaklara
hiçbir şey kalmayan brest'ten
çoook uzaklara"

kişinin bir binadan ziyade, kendinin anlaşıldığını düşündüğü, güvende hissettiği, ait hissettiği ve bir değişim dayatması ya da ihtiyacı olmadan tümüyle kendi olabildiği yerdir.
bu yer bazen bi kişinin yanı, bazen memleketi, bazen yollar, bazen de kendi içinde inşaa ettiği ve her yere taşıdığı kendisidir.
bazen doğdunuz ya da sonradan kurduğunuz yeri eviniz gibi hissedemeyebilirsiniz ya da öyle düşündüğünüz evinizin yıkıldığını. kök atamadığınızı attığınız köklerin koparıldığını.
ait hissetmeye zorlamadan, kök atmak zorunda olmadan da ev kabul edebilirsiniz bi yerleri, birilerini.
buradan çok iyi emlak reklamı çıkarmış ama mlsf değilim. hoş kalın.

adliye mi?
geçmiş olsun. ziyaretine geleceğim söz.
kih kih kih.

güzel olmak suçmuş

hamam böceği sütü hakkında yapılan bilimsel araştırmalar, doğanın ne kadar şaşırtıcı olabileceğini gösteriyor. okuduğuma göre 2016 yılında yapılmış. özellikle diploptera punctata adlı tür, yavrularını beslemek için özel bir besleyici sıvı salgılıyor. bu sıvı, yavruların bağırsağında protein kristallerine dönüşerek yoğun bir besin deposu oluşturuyor falan. bu arada hamam böceği memeli hayvan değil, sadece yavrusunu beslediği sıvıya “süt” deniyor.

2016’da iucrj dergisinde yayımlanan bir araştırmada, bu kristallerin atomik yapısı incelenmiş. araştırmacılar, kristallerin eşit kütledeki sütlere kıyasla üç kattan fazla enerji içerebildiğini hesapladı. yani mesele yalnızca protein değil; proteinlerin, yağ asitlerinin ve diğer bileşenlerin son derece yoğun bir yapıda depolanması.

ancak insanlar için bu besin faydalı mıdır, çok belirgin bir sonuç yokmuş.

insan ne kadar mutsuz da olsa ölmeyi istemez, can tatlıdır, vermesi kolay olmaz.

her yere o yere en uygun kılıkta gideriz. gerektiğinde takım elbise de giyeriz...wiener staatsoper ' asına eşofmanla gidilmez, mesela...

sözlükteki vasat yazarların kıskançlıktan durduk yere düşmanınız olması...

çok zor gerçekten. mesaj kutumla başa çıkamadığım zamanlarda, yazar hesabımı asistanıma devrediyorum. sağ olsun ilgileniyor.

şikâyetim var adlı albümüne ve içindeki şarkılara youtube algoritmasının önerisiyle geldim. albümün şimdiye dek 4 şarkısını dinledim ve kötü, hatta vasat şarkısı dahi yok. kır çiçekleri, arkadaş, her şeyi unut ve mevsimler şarkıları sözleri ve müziğiyle kalitenin zirvesi. gönül rahatlığıyla tavsiye ederim ve gelecekte çok iyi yerlere geleceğini düşünüyorum.

kendisinin chp geçmişi olduğu için güvenesimin gelmediği hukukçu.
malum bir yanda atatürkçülük oynayıp bir yandan kürtçülük yapmayı adet edindikleri için sanırım yersiz değil bu güvensizliğim.

yine de istanbul barosu'nu pkk'lıların elinden aldığı için tebrik ederim. darısı diyarbakır barosunun başına.

sezonu açtık bakalım. kilosu 150 lira.
2 kişi 150'ye tıka basa doyuyorsun. hamsi cidden güzel bir nimet.

tamamen genlerle ilgili bir konudur. ben türkiye'de üniversitede öğrenciyken 19 yaşında saçları ağarmış bi arkadaşım vardı...hep , bizim ailede bu böyle, derdi. ki doğru. ağlamakla falan ilgisi yok.