zaman tüneli

akıl sağlığım yerinde. bozulursa birgün başlık açar bildiririm.

ben ne üzülecem. yoldaş üzülsün.

ya yaşamaktan zevk alıp ölmek isteseydik. noldu yandı değil mi devreler.

dünya sağlık örgütü (dsö/who) 2021 verilerine göre dünya genelinde her 7 kişiden 1'inin, türkiye'de her 5 kişiden 1'inin akıl sağlığı bozuk.

sayın cumhurbsşganım dinle!

normal sözlüğe üzülme harry yazarlara üzül, özellikle sevgisiz kalmış yazarlara...

kubatın söyleyişini genel olarak beğenmem. ayrıca sempatikte gelmez ama bir şekilde türkü söylerken duyarsam rahatsız da olmam.

şunu da belirtmeden geçemeyeceğim. kubata nihat doğan kadar prim yaptırmayan bu hayatın da taaa içinden geçeyim.

too late to awaken olarak da geçen slavoj zizek kitabı. pandemi öncesi ve sonrası olabilecek dünya düzenini avrupa solu bakış açısıyla ele almış. rusya, putin ve wagner karşıtı yazılar bulunmakta. zizek kendi ülkesi slovenya'yı ukraynalı göçmenleri alıyorlar fakat müslüman göçmenleri almıyorlar diye ikiyüzlülükle de suçlamakta. rusya ukrayna savaşı'na o kadar taraf olma obsesyonu gelişmiş ki bugünlerde seçimleri tekrar kazanan lula da silva'yı bile ben tarafsızım dediği için ortayolcu bulmakta. benim fikrimi sorarsanız zizek'in bazı görüşlerini haklı bazılarını yersiz buluyorum fakat zizek'i tutarlı olduğu için takdir ediyorum. daha bir sürü detayı var okunması tavsiye edilir.

hayatta üzüldüğüm ve üzüleceğim pek çok mesele var. ama inan normal sözlük son sıralarında bile yer almıyor.
sahabısı ve yazılımcısı düşünsün, bana ne..

kurban bayramında yemiştim.

dikkat, fazla duygu içerir...

www.image2url.com/r2/defaul...

drina köprüsü, 1961 yılında nobel edebiyat ödülü'nü kazanan ıvo andric'in yazdığı tarihi bir roman. ben bu kitabı ortaokul döneminde okumuştum. bence bölgenin tarihini objectif anlatmış. köprünün sokullu mehmet paşa tarafından yapılmasından sonraki 350-400 yıllık tarihini anlatıyor. okunması tavsiyesi vereceğim eserlerden..

en sevdiğim şarkısıydı…*

biraz önce. mideye et girdi çok şükür.

köprüyü yaptıran abdi ağa üzerinden osmanlı'nın zalim gösterildiği düşünülse de yerine gelen arif ağa adaletli bir insan olarak gösterilmiştir. visegrad'da sırp, hırvat, boşnak ve türklerin yaşantısı, köprünün üzerinde yaşananlar bu kitabı okuyunca gözlerinizin önünden film şeridi gibi geçecek. balkan coğrafyasındaki çeşitliliği ve osmanlı'nın balkanlara yaptığı yatırımlar sayesinde osmanlı'nın bir balkan devleti olmaya meylinin daha çok olduğunu bu eser sayesinde göreceksiniz. günümüzde evet boşnaklar ivo andric'i sevmezler, haklılık payları da vardır ama bu eser tarafsız gözle okunmalı.

çağdaş edebiyatımızın en güçlü kalemlerinden kemal varol'un kitabı.

bazı aşklar unutarak değil, hatırlayarak biterdi belki de.

zamanın bir tavuğun gagasında aktığı arkanya, “yazmasaydım büyüyemezdim” diyen çocuklar, bir annenin kucağında hazla ve ölümle geçen çağlar, gırnatanın ezgisiyle durulan halaylar, fısıltıyla söylenen şarkılar, geceyi delip geçen kurşunlar, duvara asılı ölü fotoğrafları, havaya savrulan beyaz tülbentler ve kuruyan bir çiçeğin sessizliği...

arkanya ile paris arasında mekik dokuyan onu sevdiğim zamanlar, aşka, barışa, yersiz yurtsuzluğa ve hatırlamanın acısına dokunaklı bir ağıt. sesini sınırların olmadığı ve insanın insana merhem olduğu bir yerden yükseltiyor: ey insan, neredesin?

romanları pek çok dile çevrilen, sinemaya uyarlanan, ödüller alan kemal varol, edebi coğrafyasını paris-arkanya hattına taşıdığı, iç içe geçen iki hikâyeyle ilerleyen bu romanda insanları ayıran değil, ortaklaştıran yaraları; suskunluğu sınırsızlığa dönüştüren büyülü bir aşkı olağanüstü bir dille anlatıyor.

onu sevdiğim zamanlar insanlığın eksik şarkısını yeniden hatırlatan eşsiz bir roman

tip de yok adamda, fok balığı gibi afedersin, ewd.

aslanım derken içinden titremiştir düşünsene, kirletmiş seni olm, ewd.

o değil benim bu adamla el sıkışmışlığım var lan, hatta öbür eliyle omuzumu sıktı aslanım dedi, ne iyi insanlar var diye iç geçirmiştim o an saf saf, verilmiş sadakamız varmış demek!