yazarların en son kırmızı et yediği zaman

böyle şeyler beni üzer, bunu konuşacak hale gelmiş olmak daha da üzer.

ve maalesef ki böyle bir gerçeklik var, kanıma dokunuyor.

şu an.

yurtta kalıyorum,18 mart sağolsun bugün yemekte et vardı. allah şehitlerimize gani gani rahmet eylesin.

arada adana dürüm falan yiyorum ordan geliyor 3-5 protein. bazen de kıymalı börek yiyorum sayılırsa.

az önce köfte yedim 3 adet ama hiç mutlu değilim. dün ne güzel brokoli yemiştim. çocuğa da vitamin alsın diye 1 taneyi zorla yedirdim. neyse ki anasının gülü brokoli seviyor. karnabahar da seviyor. yav iyi ki doğurmuşum.

aslında bu bir toplumsal mesele.. beslenme hakkı ve gıdaya erişimdeki eşitsizlik.
protein, özellikle çocukların büyüme ve gelişme döneminde kas ve doku gelişimi, beyin fonksiyonları, öğrenme, hafıza ve genel sağlık açısından çok önemli.
bugün ülkemizde kırmızı et fiyatlarının geldiği nokta ortada. kırmızı etin sofralardan giderek uzaklaşması, özellikle çocukların beslenmesi açısından ciddi bir konu.
bir toplumun çocukları yalnızca karınlarını doyurabilmek için makarnaya, ekmeğe ve karbonhidrat ağırlıklı beslenmeye mahkum edilmemeli. asıl konuşulması gereken, kimin en son ne zaman et yediğinden çok, neden milyonlarca insanın eti artık ulaşılabilir bir gıda olarak göremediği olmalı.

haftada bir kere yiyorum genelde, o da serbest akşamda işte. benim bundan sonraki yaşam böyle olacak, haftada bir akşam kırmızı et, bir akşam da beyaz et, gerisi zeytinyağlı ot, sebze, bakliyat falan. obezite geni olan herkesin mahkum olması elzem olan boktan hayat.

biraz önce. mideye et girdi çok şükür.

kurban bayramında yemiştim.

sayın cumhurbsşganım dinle!

düşündüm de manifest grubu yoktu.