zaman tüneli

sene..geçen sene..

evde otururken alelacele çıkıp bir yere gitme isteği hasıl oldu. kadim bir dostumu aradım; kendisi mardin/midyatlı. “seni doğduğun mağaraya götüreceğim..işin aciliyeti var, hemen hazırlan” minvalinde bir arama yaptım, teklifim ona da çok mantıklı geldi. yaklaşık 2 hafta boyunca yemeli-içmeli bir tur yaptık. gitmişken ibrahim tatlısesin doğduğu mağaraya da gittik urfa’da. bir erkek için gittiğim en uzun mesafe git-gel 4000km’den fazladır.

2017.

baban yok, kimsen yok.

ben 10-15 metre kadar ilerleyip apartman girişindeki merdivenlere oturup 3 saat beklemiştim. aynı zamanda 3 saatte 18 aylık vatani görevimi tamamlamıştım. sonra yarime kavuşamadan oyun bitti.

yaş 3-5..görece çocuklardan küçüğüm. oyuna başladık. bana o şıllık gibi olan kızlar dediler ki “sen şimdi askere git, gelince evlendiricez.” diziye(ya çok tuttuğu/ya hiç tutmadığı için) 20nci bölümde dahil olan popi aktör gibi oyuna dahil olmayı bekledim. kendilerincen yeterince uzakta askerlik yaptığımdan emin olmak için (o zamanlar pkk meseleleri var tabi sınır karakolu gibi biyerdeyim) bi 10-15 metre ileriye celp çıktı, oyunu da anlamıyorum, duyamıyorum. terhis olup mahalleye dönünce hangisiyle evleneceğimi bile anlamadan ben askerden dönünce oyun bitiyor ve evlere dağılıyorduk zaten genelde.

bakıyorum şimdi; sakallarım beyazlamaya başladı, bişey de değişmedi pek. bi 10-15 metre ileriden hayatı izliyorum hala..

der ki:
allah tan baska dost yoktur. baska dosta ihtiyacın da yoktur.

bugun duymaya en ihtiyac duydugumdu.
yoksa kendimi intihar edecektim;)

bana sen aktris olsan hep aynı rolu oynardın diyorlar.
belli bir sevme seklin var.
hayal ettigin bir ideal aşk var.
ona ulasmaya calısıyorsun.
o yuzden sen hep aynısın aslında.
her yeni aşk ta kaderim olan adam o mu diye benzer seyleri yasatıyorsun.

oyle degil aslında.
bir insanı mudahalelerle kader yolundan cıkarabilirsiniz.
ama belli bir sure sonra kader yoluna geri girecektir.
hic kimse kaderden guclu degildir.

kısmetinden bir adım ileriye gidemezsin.

acaba 11 yasında tercih yaparken galatasaray lises yerine istanbul erkek lisesi ni secsem farklı bir kaderim olur muydu?
hayır olmazdı.
benzer seyleri yasardım.
işte bu bakıs acısı fatalizmdir.

düştük yine balık peşine

#4107722
anormal sözlük haber ajansı mini dizi veya mini film nasıl çekilecek? bu en az 20 yıl sürer. arka sokaklar dizisi gibi. yok yok normal sokaklar. ben biraz göz gezdirdim. harbiden beyin yandı. beyin yakan film gibi. o orda birşey demiş. entiriviri nosu vermiş. ona giriyorum. orda başka entiriviri. ordan başka. derken "yav ben buraya nereden geldim? ne yapıyordum? nereye düştüm lan ben? " dedim. inception filmi gibi. yıllar önce ukde bırakmıştım. teee kafa sözlük zamanı. kafaception tabiri. cuk diye oturdu valla.

radyo olayı iyi fikir. müzisyen ve müzisyen yazarlar canlı yayın ve söyleşi yapsalar daha geniş kitleye ulaşırlar. win win olayı olur. burda sunucuda önemli tabi. konulara hakim, tansiyonu iyi ayarlamalar falan filan. canlılık artabilir. kitle isteyen kitlesini arttırır. reklamını yapar. beğenilirse oy verir genelkurmay cumhurbaşkanı başbakanımız seçeriz. ankara onu bulur. *

heee ben canlansın istiyormuyum? yooo. kendimce nedenlerim var. sadece başlıkta proje demişler. bende fikir olabilir diye yazdım. maksat yeşillik olsun.

çok fazla konuşulmaya başlandı.
zincirleme olarak dünya savaşına evrilmesi muhtemel.

üstteki kitabı okumadım. büyük ihtimalle de denk gelmeyeceğim için entry’yi de okumaya üşendim. * neys’… durumu döküp uyuyacağım inş, umuyorum.

içerisi karanlık olmaya başlamıştı. bu sefer halledeceyiz diyemiyorum. zifiriye doğru gidiyor. içerisi kaotik.



ya ben yoldan saptım, ya rotanın sürekli değişmesi başımı döndürdü. üstüm, başım kirli. müzik yok, ortalık sessiz. dinlenerek vardım da aslında biliyor musun? önüm görünmüyor. malum zifiri karanlık. neredeyim, nereye ilerliyorum bilmiyorum. önemli olan durmamamdı benim için zaten. şuan kayıbım. disiplinim elimden kaydı. içerdeki acımasız eleştiriyor ve hep bir komut vermeler falan;

yine olduramadın.
yetmez, daha da çabalamalısın.
tutunamadın sudoku.
sorun şehir değil sensin.
senin kabahatin.
gurur lüksün yok, katlanmalıydın.
şimdi karakterinle otur yığıldığın yerde, bak çok faydalı bir aptalsın. malsın sen.
başaramıyorsun.
kalksana yerinden.

biraz dinleneyim? kalksam ne değişicek? oldurdum sandığımda elimden kayıyor zaten.

güçsüzsün, zayıfsın, yenilmeye meyillisin çünkü kolay. zoru göğüsleyemedin bak. beğenmediğin asalaklara katlanamadın diye aynı döngüye düştün. memnunsun demi bu halinden? aynaya baktığında neden değişiyor o zaman mimiklerin? kendine de katlanamayan birine dönüştün embesil karı.

yumuşatarak yazdım ağzı bozuk içerdekinin. asla susmuyor, sürekli eleştiri. sus kız biiiii.

terörsüz mü türkiye? hani senelerdir nerde?

senden sonra 6 farklı kadın dokundu bana, hepsini toplasan bir sen etmiyor hala. çok özledim. bil istedim.

amcalarım var ama hiç amcaoğlum yok. birini uzaktan görüp ooo amcaoğlu nasılsın diyemedim. ama böyle amcaların çocukları ile de çok muhatap olmak istemiyorum zaten. ama amcaoğlu demek isterdim.

ilk kez dikkat ediyorum üstteki yazara. profilini inceleyince kedi insanı olduğu ortaya çıkıyor.

sevgili charlotte şu an 10 saatlik uzun bir uçuş için bekliyorum. birazdan kalkacak ama söz bunu dönünce yapalım… sevgilerimle.

ayşe diye bir erkekti. yerini biliyorum ama söyleyemem burada. araya ülkeler girdi. tasarımcı olma hayallerini bizzat ben baltaladım. kafası da çalışmazdı zaten, kolay oldu.

deli, dolu seviyorum bu çözüleyemeyişini…*

birincide süreci kim yönetiyorduysa bu sefer de o yönetiyor. şimdi bi de yaş yetmiş iş bitmiş. inanmak isteyene afiyet olsun.