zaman tüneli

ülkede faili meçhuller yaşanırken, haydi eller havaya hoppa demek. bendeki çağrışımları bu.

lubuncada karadenizli sekis partneri demektir.

ı know what it is to be young
but you, you don’t know what it is to be old
someday, you’ll be saying the same thing
time takes away, so the story is told..

benimki gibi kanayan midelere biraz muhallebi ve haşlanmış pattisle bastırılmış açlık iyi gelir.

hayatının tamamı, diplomaları, nutukları, her şeyi şaibeli. şüphe götürmeyen bir gerçek var; mahkemeye giderken taktığı gözlüğün asgari ücret kadar olduğu.

işporta gözlük satanlarda az sonra; fatma betül sayan kaya gözlüğü gelmiştir!..

ilginç. iyi olduğuma ben mi karar vereceğim mesela. bunu başkaları bile söylese inanmam. ona göre belki iyi bir insan olabilirim ama o da benim ona yansıttığım kadarını bilebilir. ben zaten kendime iyi bir insan diyemem. değilim. iyi olmak için çaba da harcamıyorum. içim nasıl rahat ederse öyle yaşamaya çalışıyorum. bu başkası için beni kötü insan yaparsa açıkçası çok da am*mda. hiçbir sonuç çıkartamadım. konuştum konuştum gidiyorum. elveda.

sıcak bir çorba.. mercimek, şehriye, tarhana, ezo gelin.. etsiz olsun mümkünse.

bir şeyler elde etmek için "iyilik" yapıyorsan bu vadesi gelince tahsilatı yapılacak yatırımdan başka bir şey değildir.

rüyamda hiç gitmediğim bir mekana 2 ay sonra gitmiştim.. gördüğümde rüyam aklıma gelip şaşırmıştım.

bir işe yarasın diye iyi olmaz insan. bu iki yüzlülüktür, çıkarcı, pragmatist olmaktır. iyiliği yaparsın çünkü vicdanın başka türlüsüne müsade etmez. karşılığını görmek, takdir edilmek, bir gün bize de iyilik yapılmasını beklemek... bunlar işin içine girdiğinde yaptığımız şeyin adı ne kadar iyilik olur, bilemiyorum.
iyi davranırsın çünkü başka türlüsü içine sinmez. birinin derdine derman olmak, elinden geldiğince bir hayatı kolaylaştırmak, birinin yüzünü güldürmek sana da iyi gelir. üstelik kimsenin bilmesine, teşekkür etmesine de gerek yoktur. başkasının iyi olduğunu görmekten, bir yerlerde küçük de olsa güzel bir şeye vesile olmaktan mutlu olursun.

ruh eşiği

bir kış günü yaşamıştım bunu, servisten indim yerde yarım metre kar, indiğim yer ile evimin arası 500 metre, elimde laptop ve çantası, bastım mı
dizime geliyor kar, bir tipi başladı...direkt yüzüme... evim, ölseniz 1 ay sonra bulunabileceğiniz bir yer. son 50 metre çok dik bir yokuş, kar doldurmuş, bastım mı belime geliyor... dedim; buraya kadarmış...eldiven, atkı, bere mere yok. ellerim yanmaya başladı, kıpkırmızı, yokuş dikleştikçe kar kalınlaşıyor, artık bacaklarımı geri çıkaramaz hale geldim, dedim burada donacağım... yüz üstü yattım kara, yüzermiş gibi yapıp sürüne sürüne eve vardım, girdim içeri, karanlık, buz gibi, kimse yok...ellerimi bıçaklar kesiyor, yüzüme iğneler batıyor. attım kendimi yere ağlamaya başladım ama nasıl ağlıyorum... zar zor sobayı yaktım, evin ısınması 2 saat sürdü. 5 tane kımıjım vardı, diktim kafaya hepsini yattım...
ertesi gün aradılar, şefim gelme her yer kapanmış.....yapma yaaaaaa

some hüzünlü hikayeler...
evi güzelleştiren biraz da içindekilerdir. beklenen olmak ise mutluluk ve huzur kaynağı.

kaderinin nasıl olacağını nerden biliyoruz ki müdahale etmenin değiştirdiğini düşünelim..?
bu konuda bazı azrail-temel fıkraları ve azrailin süleyman peygamber zamanında hindistan'da canını aldığı adam hikayesi var. belki örnek olabilir. meraklısı araştırsın.

kimse beklemese de evim beni bekliyor. 2-3 güne dünyaya dönüyorum. yarım yıl eşek gibi çalışmanın, bunca ziyan-zebilliğin üzerine çakırkeyif olacak kadar içip yatağıma uzanıp hak edilmiş bir ohh.. çekeceğim.

sabah kalkıp bisikletimi yeni bebeğim libidokiller panelvanıma yükleyip dağ yoluna süreceğim. dağda mütevazi prodüksiyonlu kendimce bir kısa bir piknik..ardından hamam ve eve dönüş. güçlü bir başlangıçla iznime başlamak istiyorum. güçlü ve vurucu başlangıçları severim.

olmaz mesela bundan arkadaşlar. takılabilirsiniz falan ama hanım olmaaaaaz.

annemde var bu.. geçmişi kendi isteğine göre yeniden yazıyor ve bundan mutluluk duyuyor. hayır anne o işin aslı öyle değil şöyle oldu deyince de küsüyor. psikolojide vardır elbet bir adı. yalancı mutluluk reseptörü belki.. bilemiyorum altan.

kasım indirimleri... efsane cuma.. black friday... hepsi bu ayın içinde. sırf alışveriş yapmak için bir şey alınmasını doğru bulmuyorum ama özellikle alacağı, ihtiyaç duyduğu eşyalar için bu ayı seçenleri mantıklı buluyorum. bazen gerçekten güzel indirimlere denk geliyoruz.

yokluğunu ayak parmak uçlarımdan saç diplerime kadar hissediyorum. dopamin, endorfin ve adrenalin enjekte etmem lazım. bünyeme acilen bir kıpırtı lazım. araba yarışı olur, banka soygunu olur, uçaktan inip helikopterle devam etmek olur, herhangi bir şey. anlıyor musun?