zaman tüneli

aşırı derecede haylaz bir çocuktum.
aslında bu tercihim değil mecburiyetimdi ama bunun tam olarak ne anlama geldiğini anlatamayacağım.

şöyle ki, hiç durmazdım hep hareket etmek bir şeylerle uğraşmak isterdim. hatta bir rivayete göre uyurken bile boşluğa tekme atarmışım.
bulunduğum ortamda bir şekilde lider rolüne bürünürdüm hep ama sizi tenzih ederim ki kimseyi zorlayarak ya da ezerek olmazdı bu.

bir oyun kurulacak, "elzem nasıl yapalım?"
biri mızıkçılık yapıyor, "elzem ne ceza verelim?"
birinin annesi izin vermiyor, "elzem ne diyelim?"

sanırım şu zihin ile baş başa kalmama mevzusu benim çocukluktan gelen bir alışkanlık. tek başıma da olsam hep bir şeyler yapardım ki 10 yaşına kadar tektim. mesela barbie bebeklerle oynamayı hiç sevmezdim. vardı bebeklerim ama onları kurduğum oyunlarda figüran ya da işçi olarak kullanırdım.
şimdi size klişe gibi gelecek ama kızlarla oynamayı hiç sevmezdim.

2 erkek kuzenle büyüdüm ve onların oyunları o kadar hiddetli ve eğlenceliydi ki başkalarıyla oynarken de aynı tadı almak isterdim. ama mahalledeki kızlar daha çok bebekleriyle çay saati yapmayı ya da onları alışverişe götürmeyi seviyorlardı.
onlara da ayak uydururdum tabi, mesela bebeklere elbise etek vs. dikerdim ya da kızların bebekleri benim marangoz dükkanıma müşteri olarak gelirdi.

alet çantam vardı. oyuncak tornavidam, çekiçim ve ingiliz anahtarım bile vardı. babamla sadece evde bir şey bozulduğunda bir borunun ucundan tutmam gerektiğinde ya da bir bir vidayı sıkmam gerektiğinde bir şeyler paylaşırdık bu yüzden bu konularda ister istemez ustalaştım. oyuncaklarım da bununla ilgili olduğunda bazen onu da dahil edebiliyordum kısa süreli de olsa.

aşırı derecede duygusal ve gereksiz vicdanlı bir çocuktum. evin içinde argo kelime kullanılmazdı. kuzenlerimle oynarken bazen onlardan duyardım ama onların da kötü kelimeler olduğunu bilirdim. zaten onlar da kullandığında uyarılırlardı.
ilkokula başladığımda arkadaşlarım birbirlerine "geri zekalı" dediği için eve gelip ağlardım. birbirlerini kırıyorlar diye. bana neyse..

meselee yeni eski değil yeğeen..

meselee, mesele yok olum yazar yok bir avucuz.

konular---rastgele..

mahalledeki bakkal her sigara alışımda para üstü yerine sakız veya kibrit verirdi. sakızla kibriti biriktirip bir paket ederi kadar toplanınca gidip bi sigara istedim karşılığında bir poşet kibrit sakızı tezgaha bıraktım.
bu ne lan? dedi bakkal.
abi sen bana para üstü yerine kav kibriti şıpsevdi sakızı verirken sorgusuz dayadın hep, al buyur şimdi de ben sana veriyorum bunları dedim.
s*tir git lan dedi.
bütün mahalleye metin abi vurduruyor dedikodusunu yayıp sahte gıda sattığını yayınca metin bakkala önce tuhaf tuhaf adamların uğrak yeri sonra da mahalle teyzelerin dedikodu konusu oldu.
en son çağırıp bi karton sigara hediye edip durumu düzeltmemi istemişti.
sahte gıdayı toparladık ama metin abi delikanlıdır vurdurmuyor mevzusunu düzeltmek zaman almıştı..

metin abi bir daha hiç kimseye para üstü ne sakız ne kibrit verdi.
hakkını helal et metin abi, en son iki paket sigara veresiye aldım ertesi gün ani yolculuktan sonra bir daha mahalleye dönmedim ama borcumu unutmadım, olurda uğrarsam söz borcu ödiyeceğim.

bizde de durum aynı, yazar sayısı az çünkü. eski-yeni meselesi değil.

#4108213
geçmiş olsun sevgili pictorem.. şifa diliyorum.

gamsız. gaye yaramaz. teneke bağlayıp gönderdiğimiz zaha hırslıydı. okan’ın yerli sevdasına kurban gitti.

ince dudaklar için kullanılan ifade.. "köfte dudak"ların masum görülmesi ilginç..

cidden var böyle bir şey ve sözlüğün yerinde saymasına sebep oluyor.

eskilerden kalanlar kendi aralarında oylaşıyor.

kendi gelenlerin ne takipçisi var ne de beğenisi.

körler sağırlar birbirini ağırlar sözü tam şuan burası için geçerli diyebilirim. .s.s

kadim dostum noodle, scaremon bir şey.

nasılsın. bu arada ben iyiyim yani fena değilim aldığım onca beddua düşünülürse valla yine iyiyiz ha şaka maka.
bu aralar yeni bir yerleşim planı içindeyim biraz yorgun, biraz dargın çokca mutlu bir haldeyim umarım senin durumunda iyidir.
ha buralar hep sazlık olmuş, yeni kaoslar yeni dramalar arayışım devam ediyor. eskisi kadar ucube bulamıyorum belki de ucube üretiminde lojistik bir problem vardır, son dönemlerde pek ucube çıkmadı.

sevgili ve kadim dostun mony tontana

madem yapulabileyi bağa da bunun barabelli atanini yapsağiza, kitapsizum deye mi? hofff!

etit: aldi osdoz, neyini anlamayisun osdozun aldisi, hofff!

süssüz, dolambaçsız, olabildiğine açık sözlü ve sansürsüz bir dili olan şair, yazar.
ben bu adamı günahım kadar sevmem. çünkü vaktiyle nefret ettiğim biri onun hayranıydı ve sosyal medyasında sürekli ondan alıntılar yapıyordu.
neyse bu akşam bir dizide " so great " ifadesini duydum ve bukowski'nin bir cümlesinde de geçtiğini fark ettim.
cümle şöyle: "there is a loneliness in this world so great that you can see it in the slow movement of the hands of a clock."
yani diyor ki; "bu dünyada öyle büyük bir yalnızlık vardır ki, bunu saatin yelkovanının yavaş hareketinde görebilirsin." *
sevmiyorum ama sezarın hakkı sezara.. rahatsız edici bir gerçekçiliği var.

aile
en çok bunun özlemini çekiyorum ben. en büyük hayalim bu. küçük çekirdek ailemle mutlu olmak istiyorum. bana aşkla bakan bir eş istiyorum. bir kız çocuğum olsun istiyorum. ela güzel kızım… boyu boyuma huyu huyuma. ben gülünce gözleri gülen bir eş…

zamanla her şeyin unutulacağına inanan fanatik bir yazar.

50 liraya, 100 liraya hurma satarken...

ikisi de mide bulandırıcıdır.

survivor nisa üstüne tanımam.

en küçük madeni parayla sakız almış bir neslin son mümessiliyiz canlarım, selam ve şıpsevdi ile!

en üstteki normal sözlük yazısına tıklayarak ya da başlıklar kısmında rastgele kısmına tıklayarak ulaşılabilir.