zaman tüneli

bi ara şehirler arası otobüsüne benzerdi, uzun süre yüzlerin değişmediği aynı yerde yenilip içilen mola yerleri ve son durağa kadar yola sadık kalınan kader ortaklığı.
şimdi ise şehir içi minibüse döndü, her durakta birileri inip birileri biniyor, işin garip tarafı minibüs içi gibi dışarısıda karanlık kim kimdir nedir necidir anlaşılmadan inip gidiyor.

dışardan gelince "hortlatmazsam olmaz başlığı" dır.

siz billurcu eniştenin dediği 'bıttırılar' mıydınız?

hiç sevmem çocukluğumu, meraklı ve merhametliydim hâlâ daha meraklı ve merhametliyim. hiç sevmem bu yönümü çünkü dilsiz hayvan dışında insanların bu duyguyu haketiğine inanmıyorum.

mühimmat olarak kullanılabildiği için mühimmat olarak denetlenmesi şart olan görgüsüz oyuncağı...

önce ataması yapılması lazım.

biraz daha yetkili bulunmazsa bay kemal buraya yanlayabilir.
yetişin.

göklerden gelen bir emir var. ne yapabilirizkine

dünyanın en lüzumsuz icadı. hem gürültülü hem kuş katili.

bunu bir tek ben mi dert ettim onu da çözebilmiş değilim.

yahu en azından belli bir sayıda tanım yapılan başlıkları gündem bölümüne koyun insanlar oradan görüp yazsın.

bu kadar basit şeyi bile akıl edebilecek bir tane yetkili yok.

günün sonunda dönüp dolaşıp aynı başlıklara 198356 kere tanım yapılıyor.

küfür yasak deniyor. başlıklarda bir sürü küfürlü tanım var. bunları bildirip sildirecek kimse de yok.

muhtemelen bu sorumsuzluğu ve ilgisizliği gören yazarların çoğu da yazmayı bırakıp buradan uzaklaştı.

hayal kırıklığı yoktur; boş beklenti vardır. evt

beyefendi mutfaktan balkona giderken sesleniyorum bana baktıktan sonra gideceği yere varmaktan vazgeçip geri dönüyor.

ikisi boğuşuyorlar ve birbirlerini kovalamaya başlarken aniden durup bacak aralarını yalıyorlar.

garip hayvanlar amk.

ben 2021de geldim. genelde botlar tarafından oylanıyorum. tşk.

bana beğeni atarsanız döver sizi sudoku.

muhteşem canlı.
17 dakika çorabımla oynadık. sonra odamı keşfe çıktı. odam öyle karışık ki, onun için bir wonderland. onun altına giriyor bunun üstüne çıkıyor. en son kitaplığıma girdi. şimdi evi turluyor. devriye geziyorlarmış böyle.

bu gün evden kaçmış. annem biraz rahatsızdı. seslerinden dolayı kalkıp gittim, kapının önünde elinde ödül maması yalvartıyor kadını. bana bak dedim, sana son ihtarım, kapıyı kapatıyorum. sokak kedisi olursun sonra dedim. kapattım. hemen geldi. kapıyı açınca da türlü şirinlikler. yani diyo ki beni sokağa atma ama eve de sokma. yemezler. kapattım yine kapıyı suratına. sonra girdi.

annemde otorite sıfır. annem dirayetli de değil. ben babama çekmişim.

genel olarak popülasyon az. motivasyonunuzu oylama üzerine kurmayın bence normal sözlükte. yenilere karşı bir tavır olduğunu düşünmüyorum. çünkü yeri geliyor çaylak yazarların dahi bolca oylandığı zamanlar oluyor. hem oylama zaten subjectif bir yargı. herkes kendi bakış açısından beğendiğine oy veriyor. cimri davranan tüm yazarları kınıyor ve iyi sözlükler diliyorum.

yeni yazarmışım, onu öğrendim. ahshdhhshs.

elinizi korkak alıştırmayın...

aşırı derecede haylaz bir çocuktum.
aslında bu tercihim değil mecburiyetimdi ama bunun tam olarak ne anlama geldiğini anlatamayacağım.

şöyle ki, hiç durmazdım hep hareket etmek bir şeylerle uğraşmak isterdim. hatta bir rivayete göre uyurken bile boşluğa tekme atarmışım.
bulunduğum ortamda bir şekilde lider rolüne bürünürdüm hep ama sizi tenzih ederim ki kimseyi zorlayarak ya da ezerek olmazdı bu.

bir oyun kurulacak, "elzem nasıl yapalım?"
biri mızıkçılık yapıyor, "elzem ne ceza verelim?"
birinin annesi izin vermiyor, "elzem ne diyelim?"

sanırım şu zihin ile baş başa kalmama mevzusu benim çocukluktan gelen bir alışkanlık. tek başıma da olsam hep bir şeyler yapardım ki 10 yaşına kadar tektim. mesela barbie bebeklerle oynamayı hiç sevmezdim. vardı bebeklerim ama onları kurduğum oyunlarda figüran ya da işçi olarak kullanırdım.
şimdi size klişe gibi gelecek ama kızlarla oynamayı hiç sevmezdim.

2 erkek kuzenle büyüdüm ve onların oyunları o kadar hiddetli ve eğlenceliydi ki başkalarıyla oynarken de aynı tadı almak isterdim. ama mahalledeki kızlar daha çok bebekleriyle çay saati yapmayı ya da onları alışverişe götürmeyi seviyorlardı.
onlara da ayak uydururdum tabi, mesela bebeklere elbise etek vs. dikerdim ya da kızların bebekleri benim marangoz dükkanıma müşteri olarak gelirdi.

alet çantam vardı. oyuncak tornavidam, çekiçim ve ingiliz anahtarım bile vardı. babamla sadece evde bir şey bozulduğunda bir borunun ucundan tutmam gerektiğinde ya da bir bir vidayı sıkmam gerektiğinde bir şeyler paylaşırdık bu yüzden bu konularda ister istemez ustalaştım. oyuncaklarım da bununla ilgili olduğunda bazen onu da dahil edebiliyordum kısa süreli de olsa.

aşırı derecede duygusal ve gereksiz vicdanlı bir çocuktum. evin içinde argo kelime kullanılmazdı. kuzenlerimle oynarken bazen onlardan duyardım ama onların da kötü kelimeler olduğunu bilirdim. zaten onlar da kullandığında uyarılırlardı.
ilkokula başladığımda arkadaşlarım birbirlerine "geri zekalı" dediği için eve gelip ağlardım. birbirlerini kırıyorlar diye. bana neyse..

meselee yeni eski değil yeğeen..

meselee, mesele yok olum yazar yok bir avucuz.

konular---rastgele..

mahalledeki bakkal her sigara alışımda para üstü yerine sakız veya kibrit verirdi. sakızla kibriti biriktirip bir paket ederi kadar toplanınca gidip bi sigara istedim karşılığında bir poşet kibrit sakızı tezgaha bıraktım.
bu ne lan? dedi bakkal.
abi sen bana para üstü yerine kav kibriti şıpsevdi sakızı verirken sorgusuz dayadın hep, al buyur şimdi de ben sana veriyorum bunları dedim.
s*tir git lan dedi.
bütün mahalleye metin abi vurduruyor dedikodusunu yayıp sahte gıda sattığını yayınca metin bakkala önce tuhaf tuhaf adamların uğrak yeri sonra da mahalle teyzelerin dedikodu konusu oldu.
en son çağırıp bi karton sigara hediye edip durumu düzeltmemi istemişti.
sahte gıdayı toparladık ama metin abi delikanlıdır vurdurmuyor mevzusunu düzeltmek zaman almıştı..

metin abi bir daha hiç kimseye para üstü ne sakız ne kibrit verdi.
hakkını helal et metin abi, en son iki paket sigara veresiye aldım ertesi gün ani yolculuktan sonra bir daha mahalleye dönmedim ama borcumu unutmadım, olurda uğrarsam söz borcu ödiyeceğim.