zaman tüneli

âh zühre...
âh ey zühre-i tâbân, ey şebistân-ı dilin nûru,
cemâlinde nihân olmuş hezâr aşkın gurûru.
ne vasl-ı yâre erdin ne firkat buldu encâm,
sînende saklı kaldı nice nâle, nice peyâm.
ey mâh-rûy-ı semâ, ey kevkeb-i bîkarâr,
bir nigâh-ı yâr uğruna yanarsın leyl ü nehâr.
söyle ey zühre, nedir bu hüzn-i bîpâyân?
bir ömrü mü yakar aşk, yoksa bir lahza-i hicrân?


ah ey ışıldayan zühre, ey gönül gecesinin ışığı,
güzelliğinde bin aşkın gururu gizlenmiş.
ne sevgiliye kavuşabildin ne ayrılığın son buldu,
göğsünde nice feryat, nice söylenmemiş söz kaldı.
ey gökyüzünün ay yüzlüsü, ey huzursuz yıldız,
bir sevgili bakışı uğruna gece gündüz yanarsın.
söyle ey zühre, nedir bu sonsuz kederin?
bir ömrü mü tüketir aşk, yoksa bir anlık ayrılık mı?