zaman tüneli

"ben 'sen haklısın' diyorum, sen 'hayır değilim' diyorsun. ben 'tamam o zaman ben haklıyım' diyorum, 'hayır sen de değilsin' diyorsun. bu nasıl bir denge?"
kadın duygusal doğrulama ister, erkek mantıksal çözüm sunar.
erkek haklısın diyerek kadını alt ettiğini sanır. kadın ise "haklısın" diyerek erkeğin "konuyu anlamadığını" anlar. ikisi de aynı kelimeyi kullanır, ikisi de farklı şey duyar. bu ayna teorisidir. erkek aynaya bakar, kendini görür. kadın aynaya bakar, erkeğin kendini görmediğini görür.

mantarlı ve avakado dilimli, maydanozu unuttuğum, turşu biberi ile taçlandırdığım makarna. gece olması dışında bir sorun yok.

pembiş çizgili bulamadım.

cengiz han (bkz: misafirliğe gidip ortalığı dağıtmak)

jül sezar (bkz: en yakın arkadaşından yenilen kazık)

brütüs (bkz: arkadaş ortamında yanlış anlaşılmak)

pargalı ibrahim (bkz: patronla fazla samimi olmanın zararları)

van gogh (bkz: kulağını vermek deyiminin yanlış anlaşılması)

mevlana (bkz: ne olursan ol gel dedik diye herkesin gelmesi)

napolyon (bkz: kısa boylu erkeklerin özgüven problemi)

platon (bkz: mağaradan çıkan arkadaşın bir daha aramaması)

hezarfen ahmed çelebi (bkz: tek yön uçak bileti almak)

çarpık bacakla mini etek giymek. yakışmıyor kardeşim.

şu an 2025 model mercedes e180 in içinde okuyorum bu başlığı. adam doğru söylüyor.

yoktur. türkiye türklere ait ve türklerin kurduğu bir ulus devletidir. bu ülkenin kimliğini taşıyana da türk denir.

"hasetimden ölecem lan" başlığı.

alarmla uyandım kanka. az daha işe geç geliyordum. birazdan bulunduğum ofise nathan rotschild gelecek. kendisi benim patronum. enteresan ama adamı çıplak gözle 6-7 kere gördüm.

şartlı tahliye olmuş mahkum gibi.

bostanlı pazarı

üst kimliktir. alt kimlikte ise kürtler bulunur.

inanılmaz eğlenceli bir şey. yani bana öyle geliyor. çok garip geliyor, dünya bile sandığımızdan çok daha büyük bir yer. ne hayatlar var, ne insanlar. şuan ben bile bunu yazarken dünyanın çeşitli yerlerinde olağanüstü çeşitli şeyler yaşanıyor. birileri babasını toprağa gömüyor, birileri oğlunu ilk defa kucağına alıyor, bazısı çokluktan, bazısı açlıktan ölüyor. bir anne aile için kahvaltı hazırlıyor evin sofrasında. masada benim adıma tanıdık hiçbir şey yok. ailede de yok. ortaklaşa tanıdığımız tek şey gökyüzü. ama düşünsene, aynı gökyüzünün altında farklı hikayeler yazarak birbirimizi hiç tanımadan yaşıyoruz. bambaşka bir memleketin şarkısı, tiyatrosu, filmlerinde yapılan ama türkçe'ye çevrilse de o ülkenin vatandaşı olmadan asla anlayamayacağımız esprileri, yüzümüze aslında ne kadar basit, komplike ve cahil olduğumuzu tekrar tekrar acımasızca çarpıyor. dünya çok garip bir yer, çok enteresan. neleri bilmeden yaşadığımızın farkında değiliz. aslında iyi ki de değiliz. elin oğlu ignorance is bliss demiş. iyi ki demiş.

sözleri başka iki türkünün karışımı gibidir. yoksa başka iki türkü başlıktaki türküden mi mülhemdir meçhul.

(bkz: misket)
(bkz: bugün ayın ışığı)

muharrem amucamdan dinleyin:

biraz gerizekalı olmak şart galiba yoksa fakir öleceğiz.

ya burada bir sandviç dükkanı açıldı, adamın ne instangramında ne google sayfasında gerçek ürün fotoğrafı yok, hikaye atıyor lan oda 2d yapay zeka afişi. kardeşim ben sattığın ürünü görmek istiyorum, salak salak iş yapıyorlar, ondan sonra neden battım. ne pazarlama bilirler ne işletme mantığını. böylelerinde de para olur işte a... hayatı.

en büyükleri kibir. ve münafıklık.
iyi insan olun yeter kasmayın.

kapalı kapılar ardında iş çevirmeyi sevenler sevmez. dini kurallarla yaşayan toplumla laik kurallarla yaşayan toplum arasındaki tek ahlak farkı birinde suç biraz daha gizli yapılır. ama her türlüsü yapılır, o kesin.