zaman tüneli

7: 172 rabbin, adem oğullarının bellerinden soylarını çıkarırken onları kendi kendilerine tanık tutar: "ben, rabbiniz değil miyim? " "evet, tanıklık ediyoruz, " derler. böylece diriliş günü, "biz bundan habersizdik, " diyemezsiniz.

7: 173 yahut, "atalarımız önceden ortak koştu ve biz de onlardan sonra gelen soylarıyız, bizi bidat ve hurafelere dalanlardan dolayı mı yok edeceksin, " diyemezsiniz.

ali imran suresi 198. ama rablerinden korkanlar için altlarından ırmaklar akan cennetler var. allah katından bir konukseverlikle sürekli kalıcıdırlar orada.allah katındaki ödüller iyiler için daha hayırlıdır.

hakka
30 "tutun onu, derhal bağlayın onu!"

31 "sonra cehenneme sallayın onu!"

33. "çünkü o, yüce allah'a inanmıyordu."

34. "yoksulu doyurmaya özendirmiyordu."

35 "bugün onun için burada bir sıcak dost yoktur."

hc.

beled
12. sarp yokuşun ne olduğunu sana bildiren nedir?

13. özgürlüğü zincirlenenin bağını çözmektir o.

14. yahut da açlık ve perişanlık gününde doyurmaktır o,

15. yakındaki bir yetimi,

16. yahut ezilmiş-boynu bükük bir yoksulu.

17. sonra da iman eden ve birbirlerine sabrı öneren, merhameti öneren kişilerden olmaktır o.

18. işte böyleleridir uğur ve bereket dostları.

günaydın.

hayırlı cumalar...

vereceği hiçbir hediye karakterimin üstüne çıkamazdı zaten. şimdi o hediyeye layık olmaya çalışıyorum. ondan aldığım hediyeyi kendi çocuklarıma hediye ediyorum.

normalde müdür personele iş havale eder, haşa biz o'na nasıl havale edelim. o'nun bize havale etmesi gerekir.

ben karga yemiştim. arkadaşlar tavuk diye keklemişti beni. gerçi çok küçük bulmuştum tavuğa oranla. onlar da çiftelinin bahçesinden yürüttük daha piliç ondan küçük demişlerdi. kayış gibi eti vardı, nasıl piliçse amk. kendileri yemeseler ben de yemezdim. karga olduğunu bile bile kendileri de yiyorlardı. açlık böyle bir şey. çok sonraları lisede anatomi dersi görmeye başladığımızda çok büyük riske girdiğimizi öğrendim. amına koyim karga yedik. besin zincirinde yeri yok. bir insan kargayı nasıl yiyecek birşey olarak görür anlamış değilim. sırf fantazi olsun diye sapanla vurup indirmişler hayvanları. sonra da patates. yılan da yedim ama o karga kadar enteresan değil bence. onu sonra anlatırım.

afyon civarı pasif var mı .

aponun sülalesini hoplatayım ne kadan güzel bir cuma sabahı. günaydınlar ahali

ben bu başlıktan, yazılanlardan, alttaki tanımlardan ve jogırın benden neden bahsettiğinden hiç birşey anlamadım. bu kadar yıllık sözlük yazarıyım ilk defa bu kadar anlamsız ve bu kadar boş bakıyorum yazılanlara.
nerde hata yaptım acaba.

günaydın, kaynanamla kahvaltıya gitcez umarım fırtına çıkmaz.

aaa, taahhütlü gönder?

günaydın sözlük milleti

iyahşamlar.

günaydın! kaldığımız yerden devam… renklerimiz solmasın efendim, güzel bir gün diliyorum.

sevgili yariiiim uyaaan uyaaaan aç pencereni göreyim yüzünü uyaaaan
aman aman yarim göreyim yüzünüüü uyaaaaaan yar
ammaan aman yarim göreyim yüzünüüü uyann
aman aman yarim canım benim yarim uyan hoppaaaaaaa

aaaaaa çok özür dilerim ya ben şarkıyla uyandırayım dedim yanlış şarkı seçmişim.
bir de öpmeyi mi denesem?

linkedin e ilan verip oyuncu seçmeleri düzenlemek lazım. birilerinin seçmesiyle olacak gibi gözükmüyor. jenerasyon dedikleri balon patlayalı çok oldu. kaleci, arda, yunus, barış, ferdi hariç takımda malesef kimse yok. olanlar yetersiz. hiç bir şey yapamasalar dahi, geride bekleyip kontra atak oynamayı bile beceremiyoruz.

geçen kısa bir video izledim. bazı takım sporlarını ve bireysel sporları şu anki milli takım ile karşılaştıran bir video. örnek ampute milli takımı, adamlar gazi olduğu yetmemiş gidip şampiyon oluyor. az ödenek aldığı ve imkanlarının kısıtlı olmasına rağmen. milli takım ise hem maddi hem manevi tüm olanaklara rağmen hala yerinde sayıyor. hava basarak olmuyor bu işler. tribünlere oynayarakta olmuyor. ha bire gerçeği yüze vura vura öğretiyorlar.

arkadaş şöyle mentali ve fiziği yıkılmadan ve yılmadan oynayacak oyuncu yok mu? hep mi çelimsiz uyuşuk tipler futbolcu oluyor? muhtemelen torpido yüzünden. menejerlerin yatacak yeri yok. müteahhit bir, menejer iki şu zamanda gözüme ve gönlüme iğrenç gelen mesleklerden. he birde işin çakal kısmını öğreten antrenörler var tabi. galiba bunlar kemal sunalın filmindeki duvar ahmet profilinde antrenörler.