14 mart tıp bayramı

kutlu mutlu olsun. degerleri bilinsin saglikci arkadaslarimizin.

tıp bayramı ve öğretmenler günü. özellikle bu iki meslek grubunun yaptığı iş çok kutsal. ayakları taşa değmesin. kutlu olsun efendim.

bütün sağlık çalışanlarına teşekkür ve minnetle.

tıp çalışanlarının, özellikle doktorların, daha özellikle de sevgili doktorumun günü kutlu olsun. kıymetinizin bilindiği, insanca çalışma şartlarına sahip olduğunuz nice günler kutlamanız dileğiyle..

bizlere verilen ilk derstir; primum non nocere
yani “önce zarar verme.” biz bu ilkeyle tıp fakültesi yıllarımızı geçirirken.. bol uykusuz geçen gece-gündüz ve emek dolu günler, seneler yaşarız. bir beyaz önlüğü taşıyabilmek o steteskopu takabilmek kolay iş değildir biliriz. üzerimde emeği olan ve olmaya devam eden tüm hocalarımın ve arkadaşlarımın 14 mart tıp bayramını kutlarım.

şimdi size kendi yaşadığım günün özetini anlatayım; uyku bozukluğum var uzun zamandır.. uykusuzca kahvaltımı yaptım, gittim öğrencilerime ders verdim, geldim biraz dinlendim bu süreçte yazan ve arayan bazı kişiler oldu. işin enteresan yanı aile fertlerim arayıp yazmadı mesela. annem güzel yemek hazırlamış sadece… babam ciddiye bile almadı mesela çokta fazla ki o genelde pekte ciddiye almaz kendi dışı veya kendi gündemi gibi olmayan konuları. yaş ilerledikçe de böyle oluyor sanırım.. aileniz bile sizin yaşamınız hâline gelen durumlara duyarsızlaşabiliyor. neyse velakin annemin yaptığı yemeklerimi yedim, çayımı içtim. şimdi geceyi sabah etmem gereken konular var mesela daha fazla çalışmak üretmek gibi… en iyisi ben çayımı koyup devam edeyim. ziraa kendim için çabalamam gereken çok konu var.

ben inanıyorum memleketin her hangi bir yerinde vicdanında insaniyet kırıntısı kalmış sarı serum takmaktan imtina etmeyen birileri var, onlar iyi ki var, kanatlarından öptüm.