1987 kışı

4 mart 1987 gecesi, istanbul'un günlerce devam eden yoğun kar yağışıyla karşılaştığı sene. okullar, yaklaşık 2 hafta kar tatili yaptı. bu kış mevsimi, yaşayanların üzerinde unutulmayacak tesirler bırakmıştır.

ufak çaplı bir de depremin olduğu kıştır, kar kış kıyamet sokağa döküldük, hiç unutmam rahmetli dedem, sigara evde kaldı alıver demişti.

yerde diz boyu kar, sırtta battaniye, hey gidinin.

3 kuvvetli sistemin istanbul üzerinde birleşip çöktüğü bir olaydır. yüz yılda 1 olan bir durumdu. ama malum artık bu tür şeylerin olması imkansız.

insanlar arabalarını kürek yardımıyla karların altından çıkartmaya çalışıyordu. inanılmazdı. tabi biz de küçüktük kar 10 metre gibi geliyordu gözümüze.

hamdolsun memlekette ağaç bırakmayarak bir daha gelmeek üzere şutladığımız kıştır.

istanbul'da 12 şubat cuma gününden itibaren tekrarlanması olası kış. bağımsız kimi meteoroloji uzmanlarına göre 1 metreyi bulacak miktarda kar yağışı olacak. 1987 kışını yaşamıştım eğer bunu da görürsem bir üçüncüye vaktim yeter mi bilinmez. *

bursa'da da 2 hafta okulların tatil olduğu kıştı. ama seksenli yıllrda, 83 ve 85 kışlarında çok daha fazla kar yağmış ve bu yıllarda yaklaşık ikişer ay kar tatili olmuştu şehrimizde.

mart ayında marmara bölgesi'nin neredeyse tamamını kara gömen, efsaneleşmiş kıştır. günümüzde adı sıkça geçiyor zira mart ayı genelde kuru soğukla geçer marmara bölgesi'nde, kar yağışını ocak ayının 2. yarısında ve şubat ayında alır marmara bölgesi ama önümüzdeki günlerde iyi bir kar yağışı getirecek bir sistem bekleniyor ve clikcbaiti şiar edinen haber siteleri ''1987den beri en sert kış geldi'' haberleri yapıyor.

yalan denemez bu duruma ama mart ayı zaten kar yağışı olarak kısır geçer bölgede zaten. abartılacak, ''1987 mart ayındaki kar yağışı geri geliyor'' haberlerini yapmak gereksiz. ha olabilir mi? evet zira deniz etkisi ile gelen karı modeller tahmin edemez pek ve verdikleri kar miktarlarında oluşan deklerin bırakacakları kar yağışı yer almaz ama dereyi görmeden ''kar geliyor, kazma kürekleri yakın'' demeye de gerek yok.

1987 kışı, istanbul boğazı'nın ve haliç'in donduğu o fırtınalı kıştır. o gün herkes, elinde kürekle kürüyerek yolları açmaya çalışıyordu hatta inşaatta olan fatih sultan mehmet köprüsü'nün inşaatı bir süreliğine durmuştu.

istanbul boğazı ve haliç donmamıştır. nereden uyduruyorsun kardeş, yok öyle bir şey.
1987 kışı, istanbul'da herkes " bahar geldi artık " derken yaklaşık 2 hafta boyunca ard arda gelen kar fırtınalarıyla en denize yakın kesimlerde dahi 1 metreye yakın birikim yaptığı kıştır.

yollar kardan kapanınca arabayı iş yerinde bırakıp eve kadar yürüyerek gitmiştik * kar bitip iş yerine döndüğümüzde bütün arabalar karın altında kaybolmuştu. hangisi bizim diye arabaların üzerindeki karları dağıtarak bakmıştık.
o kış ile ilgili benim hiç unutamadığım olay ise,iş yerinin altında bir kahve vardı. herkes sobanın etrafına oturmuş ısınmaya çalışıyor ama gaz sobası olduğu için rüzgardan sönmüş lakin gaz damlamaya devam ediyor içine
kahvenin sahibi sobayı yakmak için çakmağı çıkardığında, sürekli bıyıkları ile övünen bir abimiz vardı o da sigarasını yakmak için ağzındaki sigara ile çakmağa doğru yüzünü yaklaştırdı çakmak çakılır çakılmaz sobada biriken gaz alev alıp büyük bir gürültüyle patladı toz dumandan görünmez oldu ortalık
duman dağıldığında bizim bıyıkları ile övünen pala abimizin yüzü simsiyahtı ve bıyık falan kalmamıştı..
aklıma geldikçe gülerim hâlâ...