2026 yılbaşı

hazır 2025 e girmemişken 2026 dan beklentiler

ya bari bu sene çekiliş yapalımmm

hiç kutlamaya hevesim yok, çünkü artık heves kalmadı. 2011'e 2012'ye 2013'e girdiğimiz seneler dün gibi aklımda. o zamanlar ilkokuldaydım annem yılbaşı sepeti alırdı, babam da hep o gün nöbete kalırdı şansımıza. evde tombala oynardık bir yandan da doğum günümü (normalde 2 ocak doğum günüm de annemler hep 1 ocak'ta kutlarlardı yılbaşına bağlarlardı doğum günümü ve halen öyle). yılbaşı programlarının da farklı bir zevki vardı. şimdi artık o da yok.

youtube.com/shorts/T2aWilx5...

yine paganlar toplu histeri krizine tutulmak için belirledikleri zamanın gelmesini bekliyorlar. yeni yıl diyorlar, yeni sayfa diyorlar ama olan biten hep aynı. her zamanki bilindik bok.

sürekli olarak süslenen ağaçlar, iyi dilekler ve yıl sonunda yine aynı boktan kapanış. geçen sene kötüydü ama bu sene umarım iyi geçecek dilekleri. ve bunun her yıl aksatmadan tekrarlanması.

ben kutlama sevmiyorum zaten. bu özel günler tam bir kabus. sırf bu kabusları düşünmek bile sevgili yapmaktan ömrü billah soğutuyor beni. yani bir şeyi içinden geliyorsa yaparsın, sırf o gün yapman gerektiği için değil. bütün bu zorunluluklar, paganların köle olma hevesi ve köleliklerini toplu bir şekilde kutsama ayinlerine tutuşması sevimsiz. bitmek bilmiyor üstelik. dini bayramlar, milli bayramlar, sevgililer günü, analar günü, babalar günü. geriye normal tek bir gün bırakmamaya ant içmişler. nalet olsun günlerinize.

arkadaşlarla hangover manitayla konser derken bugün geldiğimiz noktada o arkadaşlar evlendi o hatun gitti diğerleri zaten gece dışında hiç umrumda da olmamıştı. ee memleket de yangın yeri biz de evden işe işten gezmeye derken saçları döktük biraz.
hiç kutlayasım yok. açarım pc yi ve birayı gece yarısı yatar uyurum. sokmuşum yeni yılına.

yılbaşı, eğlence ve zevkler

23. sözde çok anlamlı bir temsil anlatılıyor. bilmeyenler için kısaca özetlersek; bir şehirde saraylar var. kimine bakıyorsun; kapıda sert bir bekçi, içerde göreviyle meşgul insanlar, en yukarıda da efendi ahalinin menfaatı için padişahla görüşüyor. dışardan sıkıcı görünse de herkes memnun ve bu saray padişahtan lütuf görecek. başka bir takım saraylar da var ki efendi kapıya inmiş itle oynuyor, içerdeki görevliler görevini bırakmış oyun oynuyor. bekçi de hakim vaziyetini almış onlara emir veriyor. dışardan bakınca bir şenlik var ama içerisi bomboş. nazik vazifeler hep sahipsiz kalmış. saray dış tehditlere açık ve her an padişah tarafından yıkılabilir.

bediüzzaman sonra temsili açıklıyor. temsildeki her saray bir insandır. ilk bahsedilen ciddi saraylar mü'minlerdir. efendi olan kalp her an allah ile iletişim halindedir. ve mü'minin bütün duygu ve düşünceleri görevlerini yapmaktadır. maddi manevi tetiktedir. ikinci kısım saraylar ise fasıklar veya kafirlerdir. onların nefisleri adeta onları ele geçirmiştir. dışardan eğlenceli gibi görünseler de iç alemleri harabe gibidir. ve allah her an onları cezalandırabilir.

elbette ki insan meşru dairede eğlenebilir. helal dairesi keyfe kâfidir. yetimâne hüzün veya nefsani zevk vermeyen müzikler de dinleyebilir. spor müsabakalarına da katılabilir. dostlarıyla muhabbet de edebilir. ama asıl vazifelerini ihmal etmemek şartıyla...

yüzyılımızın en büyük sorunlarından biri hedonizm. sürekli daha fazla zevk alınması gerektiği özellikle medya aracılığıyla pompalanıyor. oysa insan maddi zevk alma yönünden serçe kuşuna bile yetişemez. insanın başka bir görevi vardır. o da bütün duyu, duygu ve kuvveleriyle allah'ın emirlerine uygun yaşamaktır. haram zevkler bu dünyada bile en azından verdikleri yoksunluk hissinden dolayı zararlıdır.

"hiç elma yememiş birinin canı elma çekmez" diye güzel bir söz vardır. ama haram zevkleri tadan biri bunların yoksunluğunu yaşamaya başlar. sürekli ulaşamadığı için acı çeker. insanın iştah ve şehvetine bir sınır konulmadığı için de hiçbir zaman tatmin olmaz.

pisliğin üzerine konmuş bir sineğe özenir misiniz? hayır iğrenirim dediğinizi duyar gibiyim. ama o sinek bundan zevk alır. insan eğer yeterince düşerse çok iğrenç şeylerden zevk alabilir. bu yüzden ne kadar eğleniyor gibi görünseler de sefahet ehline sadece acımak gerekir. çünkü sadece aklını, kalbini, vicdanını yaralamış hatta -allah korusun- öldürmüş biri günahlardan zevk alır. ve aldıkları zevkten daha büyük yoksunluk elemini daha bu dünyada yaşar.

bunların afaki ve ezbere cümleler olduğunu sanmayın. bunlar bağımlılıklar özelinde haram zevkler hakkında yapılmış bilimsel araştırmaların da sonucudur. ve birçok gerçek hayat hikayesiyle onaylanmıştır.

bu yüzden piyango, alkol, zina gibi haram zevklerle adeta özdeşleşmiş yılbaşı eğlencelerine özenmek değil acımak gerekir. "tanrı'nın doğumu" anlamına gelen noel'i zaten tevhidi kabul etmiş her müslüman en azından iç dünyasında protesto etmelidir. bununla beraber yeni yıl kutlamanın da kapitalizmin bir oyunu olduğunun farkında olması gerekir. miladi yılbaşını, "allah rızasına ve iki dünya saadetine daha uygun bir hayat" için milat haline getirmelidir.

yazıyı bir vecize ile bitirirsek: "hakiki zevk ve elemsiz lezzet ve kedersiz sevinç imandadır ve iman hakikatleri dairesinde bulunur."