ahmet telli

-gülüşü kalır.

kalbinin sıcaklıgını, ictenligini hep hissettirdin üstat.
yattıgın yer incitmesin.
mekanın cennet olsun.

vefat haberi bugün geldi. insan azıcık gözlerine baksa, sokakta öylece önünden geçse bile kendisinde bir şairlik olduğunu sezebilirdi bence. tanıdığım kadarıyla çok kibar, derin bir insandı. heveslerimi, heyecanlarımı kırmamasına, beni dinlemesine minnettarım. yüreklendirdi beni. hayatıma dokunan şairlerden biri. çocuktum ben, o da şairdi.

ezginin günlüğü ile tanımıştım yanlış hatırlamıyorsam ya da en çok onlarla.

tarifsiz bir üzüntü içindeyim. devri daim olsun
büyük aşklar yolculuklarla başlar
ve serüvenciler düşer bu yollara ancak

onlar ki dünyanın son umudu
soyları tükenen birer çılgındırlar

şiir şimdi biraz daha ahmet telli kokacak.

vefatına üzüldüm, mekanı cennet olsun…

“çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil” demişti… evet bu dünya iyilere göre, çocuklara göre bir yer değil, umarım ebedi yurdu güzel olur…

rabbim sevdiklerine sabır versin. allah rahmet eylesin.

ölüm diyor ki,
- ne diyor ölüm?
- cemal hariç değil! *

diyor ki,
- ne diyor cemal süreya?
- her ölüm erken ölümdür / üstü kalsın

- olur diyor ölüm, kabul!
ahmet telli

tanımadığım için hakkında hiçbir fikrim yok, o yüzden sadece rahmet dileyebilirim ama şunu söylemeden edemeyeceğim, adamın fenotipinden türklük akıyor. hatta baya doğu asya.
miyazaki'ye benzettim biraz.

ben de kendimi çekik gözlü sanırdım.

soluk bir ay dolanıyor
kentin üstünde her gece
her gece bilge bir gezgin
tavrıyla adımlıyor yolunu
güz yanığı
bir durgun sessizlikle örtülü her şey
ve yırtılmış bir tül gibi
savrulup duruyor zaman
suların sesini dinle şimdi
ormanın fısıldayışlarını
yarılıyor dağların göğsü
bir aşkı dinlendirmek için
ve gözlerin uzak yamaçlarda
aranıp dururken bir şeyleri
sessiz ve sakin beklemekte
bekledikçe bileylenen yürek

belli ki dağların, denizlerin
ve göllerin üzerinden
sıyrılıp gelmektedir seher
belli ki yakındır
belli ki yakındır doğayı
ve hayatı sarsacak saat

ahmet telli