1.
anılar sevgiden çalar derler.
tarkan'ın şarkısına yapılmış aysel gürel'li videosu dönüyor medyada*. pembeler giydirilmiş ai yapımı aysel gürel, koyu renkli göz bebekleriyle taa kalbimizin zarına bakıyor sanki.
insan anılarınıntoplamı, sevdiği, incindiği, pişman olduğu her şeyidir.
''anılarla yaşamak
aşktan zorla alınan pay
hiç terkedilmiş olmam
bunu gururuma say.''
konu ile ilgili derin izlence için charlie kaufman senaryolu film önerisi: (bkz: eternal sunshine of the spotless mind)
tarkan'ın şarkısına yapılmış aysel gürel'li videosu dönüyor medyada*. pembeler giydirilmiş ai yapımı aysel gürel, koyu renkli göz bebekleriyle taa kalbimizin zarına bakıyor sanki.
insan anılarınıntoplamı, sevdiği, incindiği, pişman olduğu her şeyidir.
''anılarla yaşamak
aşktan zorla alınan pay
hiç terkedilmiş olmam
bunu gururuma say.''
konu ile ilgili derin izlence için charlie kaufman senaryolu film önerisi: (bkz: eternal sunshine of the spotless mind)
devamını gör...
2.
yaşlandırmaz da yıllandırır.
iyidir anılara sahip olmak, geçmişi tazeler. iyidir dedim de iyi midir bilmiyorum aslında. onun manevi yükü yorar insanı.
dedemin askerden tezkere aldığı günün belgesini saklarım, yaşanmamış bir anı benim için ama yaşattığım bir anı. dedemin emekli sandığı kartını saklarım, kartını aldı ama maaşını alamadan rahmetli oldu. babaannemin yakın gözlüğünü saklarım, okuması olmadığı için imza yerine kullandığı mührünü. doğum belgem durur ilk günkü gibi. 80 lerde aldığım ilk karnem ve mezun olduğum güne kadar aldığım tüm belgeler. eski sevenlerimin yazdığı mektuplar. eski sevdiklerimle bindiğim tren, otobüs biletleri, askerdeyken taktığım fular, 1800 lü yılların sonlarından kalan posta pulları ve daha bir çok başka kişilerle ilgili yaşanmış anların fiziki anılarını biriktiririm.
bazıları bunun kötü enerji olduğunu söyler. ben ise kaybolmasını göze alamadığım değerler olarak nitelendiririm. geçmişe mi saygım var, ingiliz istifçisi miyim neyim karar veremedim.
iyidir anılara sahip olmak, geçmişi tazeler. iyidir dedim de iyi midir bilmiyorum aslında. onun manevi yükü yorar insanı.
dedemin askerden tezkere aldığı günün belgesini saklarım, yaşanmamış bir anı benim için ama yaşattığım bir anı. dedemin emekli sandığı kartını saklarım, kartını aldı ama maaşını alamadan rahmetli oldu. babaannemin yakın gözlüğünü saklarım, okuması olmadığı için imza yerine kullandığı mührünü. doğum belgem durur ilk günkü gibi. 80 lerde aldığım ilk karnem ve mezun olduğum güne kadar aldığım tüm belgeler. eski sevenlerimin yazdığı mektuplar. eski sevdiklerimle bindiğim tren, otobüs biletleri, askerdeyken taktığım fular, 1800 lü yılların sonlarından kalan posta pulları ve daha bir çok başka kişilerle ilgili yaşanmış anların fiziki anılarını biriktiririm.
bazıları bunun kötü enerji olduğunu söyler. ben ise kaybolmasını göze alamadığım değerler olarak nitelendiririm. geçmişe mi saygım var, ingiliz istifçisi miyim neyim karar veremedim.
devamını gör...