anlaşılamamak

ben şu yaşımda artık şunu anladım ki, mesele çoğu zaman anlaşılmamak değil karşındakinin anlamak istememesi.. insan, işine geldiği yerde en ince detayı bile kavrayacak zekayı gösteriyor. kendi menfaatine dokunan bir konuda adeta anlama uzmanı kesiliyor hatta ima edilen şeyi bile sezebiliyor. ama konu sorumluluk almaya, empati kurmaya ya da işine gelmeyen bir gerçeği kabul etmeye gelince bir anda anlamazdan geliyor. işte orada sorun kapasite değil, niyet..

ve şunu da fark ettim ki bazı insanların anlayış sınırları kişiye göre değişiyor. başkalarına karşı sabırlı, hoşgörülü, esnek olabiliyorlar ama sıra sana gelince o geniş çerçeve daracık bir kutuya dönüşüyor. bu da şunu gösteriyor ki anlayış, sandığımız kadar karakter meselesi değil çoğu zaman çıkar meselesi. isteyene bir cümle yeter, istemeyene kitap yazsan boş..