anlatmak

anlattığınız, karşınızdakinin anladığı kadardır.

ben anlatmak isterim de çok konuştuğumu söylüyorlar.

yer yer zor yer yer kolaydır. şöyle ki;

-
*birine derdine anlatırsın, seni anlamaz. bir müddet sonra seni anlayıp anlamayacağını umursamadan bir önyargı koyarsın ve kimseye derdini anlatmazsın. işte bu noktada içine atarsın ve çeşitli şekilde başgösteren dertlere gark olursun. işte bu zor olanı.
*birine derdini anlatmak istersin, anlatırsın ancak senin anlattığının çokluğu değil, onun anladığı kadarını anlatmışsındır. işte bu zor olanı.

-birine derdini anlatmak istersin ve anlatırsın. işte bu kolay olanı.

anlatmak, pişman olmak, susmak, birikmesi, anlatmak, pişman olmak...döngüm bu. sekizi de dönerim dönebilirsem.

başta kendimi anlatamadığım için çok hayıflanıyordum, sonradan fark ettim ki anlamışlardı, sadece bir şey yapmamışlardı, o kadar.

hepimizin normal sözlük'de olma ama aslında asla da yapamayıp boş başlıklar açıp, açılmışlara yazma sebebimizdir.

yorucu.
sonunda herkes anlattığınla değil anladığıyla yargılıyor.
ne güzel demiş mevlana ; “ne kadar anlatırsan anlat, söylediklerin karşındakinin anladığı kadardır.”

bana bi sey anlatın ya da beraber bi sey yasayalım. aramızda kalsın deyin. benle o sır mezara gider.

herkes her seyi hep anlatıyor.
kendim haricinde diger insanları cok yetersiz buluyorum sır saklama konusunda.

anlatırım ben derdimi
heyy memeli mikrofon

anlayacak birine yapılacak eylemdir. ötesi yorar

biz bu mevzuyu geçeli çok oldu. tesellisi olmayan şeyleri anlatmak pek rahatlatan bir şey değil.

anlatıp duruyorum.
hicbiriniz beni iplemediginiz icin tekrar tekrar anlatmak zorunda kalıyorum:

-sen, evet evet sen, o kadar degerli ve özelsin ki. senden bu dünyada bi tane var.

hepimizin ayrı guzellikleri var. kimi cok guzel cocuk bakar. kimi cok guzel hayvan bitki bakar. kimi superzekadır, işte okulda yurur gider. kiminin acayip bir sosyal zekası vardır, esi dostu eksik olmaz. kiminin degişik yetenekleri vardır. kimi melek gibi insandır. kimi cok disiplinlidir. kimi komiktir. kimi hızunden anlar. kimi sadık ve vefalıdır. kimi cok iyi dosttur. vs vs.

birbirimizi eksiklerinden vurmak yerine, birbirimize guzelliklerini anlatsak kardes kardes yasıcaz da siz romantik komedilere ya da dostluk filmlerine korku gerilimi tercih ediyorsunuz. nassı olcak? ;)

hikaye uydurmakla başlar. iyi bir anlatıcı ana hikayeyi uzatabilen bir senaryo yazarı gibi olmalıdır.

not: sonunda ‘ben hepsine verdim’ diyecek sandım, neyse bugünü de kurtardık.