aspiratör ışığı

beni havaya sokan bir ısıktır nedense bir duygusallik içerir. apirator ışığı ile kahve içmenin de keyfi başkadır.

bu ışık açıkken mutfak masasında ders çalışıyor olmak insanı dul akademisyen triplerinden çocuğuyla ortada kalmış mahalle ablası triplerine kadar her türlü derde zerk eder.
beyaz ışık varoşluğundan bunalmış herkes için sarı ışık ruhsal buhranlardan sadece birisidir.

mutfağı güzelleştiren, keyif veren ışıktır.

bu ışık açıkken yapılan yemekler, kendini bir şey sanma hissiyatıyla yapılır.

patlayan mutfak ampulünü değiştirmeyen kardeşlerimi protesto için bir aydan fazla kullandığım ışıktır.
sonuç: ben değiştirdim.*

aspiratörün ninni gibi sesine eşlik eden, gözü okşayıcı ışık. ben sarı ışık tutkunu biriyim. gel gör ki aspiratörün ışığı yanmaz oldu, sadece sesi kaldı, o an da keyfim de kaçtı.

üreticilerin üretirken muhtemelen amaçlamadığı, zaman içerisinde ortak bir ambians kültürünün oluşmasına neden olan sarı loş ışık. beyaz ışık hegomonyasına baş kaldıran ve kapitalist düzenin çarkına en kalınından çomak sokan(?) mütevazi ve kendince hoş olan ışıktır.

an itibarıyla yanmaktadır...
normalde balkonda içerim sigarayı ama çok soğuk olduğundan üşendim ve aspiratör efendinin altında içmehe karar verdim. e bu ortama da bir çay yakışır yani.

an itibariyle yanmaktadır. sabahları erken kalkmayı severim. kendisi, bu alışkanlığıma hizmet ediyor. aslında günümüz türkiyesinde en ucuz yollu seçenek denebilir. normal ampül yakmaktansa, daha az elektrik harcadığına inandığım aspiratör ışığını kullanıyorum. şu ana kadar yüzümü kara çıkartacak bir elektrik faturası ile karşılaşmadım. huzurluyum.