avrupa'da ulaşımı bisikletle sağlayan fakirler

spor yapan fakirlerdir.

fakir makir bilmem de bisiklet sürmek çok keyifli bir şey hele bayır aşağı seyir etmesi ciğerlerinde kelebekler uçuyormuş hissine sebep oluyor.

ben bisiklete binmekten korktuğum için imrendiğim fakirlerdir. küçükken 4 tekerlekli olanlarla bile çok düşerdim o yüzden binmez oldum. denge konusunda çok iyi sayılmam.

irfan membağı anadolu'da bisiklet sürenleri hakir gören, sürekli olarak araba almayı telkin eden anadolu halklarının bence en delikanlı tutumu.
yanlış da olsa tutarlı bir düşünce: bisiklet = yoksul bineği.
avrupa'da bisiklet goygoyu yapıp tc topraklarında günde üç paket sigara tüketen avrupa sevdalılarından daha samimi en azından.

allah beyin fakirliği vermesin yeter ki güzel kardeşim. genellikle hollanda’da bisiklet kullanırım. yazları ise memlekette... ya zaten küçücük bir mahalle bizimki. eğer yakınsa yüzmeye giderken bisiklet kullanırım. türkiye’de sorun yok ama hollanda’da bisiklet kullanırken trafiğe hayli dikkat etmek gerekiyor, cezalar ve yaptırımlar hayli sıkı. neyse ki şu ana dek başıma olumsuz hiçbir şey gelmedi.

batı avrupalılar gibi düz ve pek aşırı soğuk görmeyen bir coğrafyada yaşasak bence bizde de yaygın olabilecek fakirlerdir. gözünüzü seveyim şu bisiklet kullanımını gerçeklerle değerlendirin. romantik, popülist yada batı sevici sebeplerle değil.

mesela eskişehir'in merkezi nispeten düz, fazla yokuş yok. o yüzden kış ayları haricinde pek çok bisikletli görebilirsiniz. ama istanbul yeditepe, yayalar bile gezerken google maps'te 10 dakika görünen yolda dağ tırmanışı yapmış gibi yorulabiliyor. değil ki bisiklet kullanmaya cesaret edebilsin. yada erzurum'un soğuğunda yada karadeniz'in dağlık şehirlerinde. örneğin aşağıdaki fotoğraf artvin'den. gel de burada bisiklet sürmekle medeniyeti falan ilişkilendir. medeniyet yada refah bisiklet sürerek değil, coğrafyaya uyumlu akılcı çözümlerle yaşayarak kurulur bence.