1.
senaryosu kaan tutkun tarafından yazılmış ve yönetilmiş 12 dakikalık kısa film; kadrosunda ise kaan tutkun, merve deveci, mahmut türkmen, metehan kaya, nehir buse ersoy gibi isimler rol almış, birkaç hafta önce yayımlanmıştır.
aynaların sadece birer nesne olmadığını, kişinin kendisiyle yüzleşmesini sağlayan birer araç olduklarını da vurgulayan bir kısa filmdi, ayna sadece yüzüne baktığın bir cam değildi, aynı zamanda seni motive edecek, kendi gerçeklerinle yüzleştiğin, kendi içine döndüğün, kendini hatırladığın, bazen başkalarının yokluğunu da hatırlatan, ilginç bir şeydi aynalar.
bu kısa filmimizde aynaya bakan yüzler her an değişiyor, her aynaya baktıklarında kritik kararlar alan insanlar var, hayatlarını değiştirmeye karar veren, dibe vurduğunu hisseden ama aynada gördüğü çehreden ve kendi gözlerinden, bakışlarından, vâroluşlarından güç alan insanlar çıkıyor karşımıza.
sonrasında bir genç kızı kürek çekerken görüyoruz, boğulmaktan korkuyordu belki ama hayalinden vazgeçmedi, aynada gördüğü yüz ona cesaret vermişti.
bu kısa filmin bana hatırlattığı en önemli şey şu oldu;
bazen en önemli kararları aynaya bakarken almaz mıydık?
aynadaki yüzüne baktığında sadece yüzünü görmezsin, en çok benzediğin insanı da görürsün, yanında olmayanın yokluğunu da görürsün, çocukluğunu görürsün, hayatı görürsün, ölümün bir gün geleceğini görürsün, bugüne kadar yaşadığın her şeyin yüzünde bıraktığı izleri görürsün.
en çok da ruhunu görürsün,
bazen hiçbir şey insana bir ayna kadar cesaret veremez...
aynaların sadece birer nesne olmadığını, kişinin kendisiyle yüzleşmesini sağlayan birer araç olduklarını da vurgulayan bir kısa filmdi, ayna sadece yüzüne baktığın bir cam değildi, aynı zamanda seni motive edecek, kendi gerçeklerinle yüzleştiğin, kendi içine döndüğün, kendini hatırladığın, bazen başkalarının yokluğunu da hatırlatan, ilginç bir şeydi aynalar.
bu kısa filmimizde aynaya bakan yüzler her an değişiyor, her aynaya baktıklarında kritik kararlar alan insanlar var, hayatlarını değiştirmeye karar veren, dibe vurduğunu hisseden ama aynada gördüğü çehreden ve kendi gözlerinden, bakışlarından, vâroluşlarından güç alan insanlar çıkıyor karşımıza.
sonrasında bir genç kızı kürek çekerken görüyoruz, boğulmaktan korkuyordu belki ama hayalinden vazgeçmedi, aynada gördüğü yüz ona cesaret vermişti.
bu kısa filmin bana hatırlattığı en önemli şey şu oldu;
bazen en önemli kararları aynaya bakarken almaz mıydık?
aynadaki yüzüne baktığında sadece yüzünü görmezsin, en çok benzediğin insanı da görürsün, yanında olmayanın yokluğunu da görürsün, çocukluğunu görürsün, hayatı görürsün, ölümün bir gün geleceğini görürsün, bugüne kadar yaşadığın her şeyin yüzünde bıraktığı izleri görürsün.
en çok da ruhunu görürsün,
bazen hiçbir şey insana bir ayna kadar cesaret veremez...
devamını gör...