depresyondayım deyip işe gitmemek

iş yeri düşünsün.. çalışamayacak kadar kötü durumdaysanız size o izni vermek zorundalar. kimse kusura bakmayacak arkadaş.

kimse keyfinden depresyona girmiyor.
alirsiniz raporunuzu koyarsınız müdürün önüne.. bir süre yokum. hadi bana müsaade dersiniz. 21. yüzyılda yaşıyoruz. biraz bilime saygı.

eve kapandıkça, daha çok depresyona girmek ya da hiç çıkamamak...

kendi başınıza iyileşemiyorsanız, yardım almanız gerekir. işveren de bir süreye kadar kabul edebilir bunu, haklı olarak. bunun kanunu vardır sanırım, hastalık izni vs. şu an onu düşünemeyeceğim ama işverenin umurunda olmaz sizin depresyonunuz, herkesin kendi sorumlulukları ve hakları var.

(bkz: depresyondayım deyip düğüne gitmemek)

cem yılmaz gibi,

ne oldu, ben olmadan olmuyor değil mi ?

arkadaşım belçika'da yaşıyor. normalde iki ayda bir türkiyeye gelip bir hafta türkiye'de çalışıyor. şirketin burada da ofisi var. geçen geldiğinde ne zaman geldin dedim, bir aydır izindeyim dedi. dedim hayırdır, doktor falan rapor verdi dedi. belinde sıkıntı vardı dedim belin mi yine ? yok dedi abi mental motivasyon eksikliğinden bir ay rapor almış. git kafanı dinle kendi gel diye. dedim medeniyetin gözünü seveyim. adamlar delirme diye izin veriyor.

tazminatsız kovulma garantili.

ilk gün "alla ala" deyip ikinci gün "gel biz sana bakarız" deyip işe götürürler diye tahmin ediyorum.

2025 yılındasın. türkiye'desin ve depresyondayım diye işe gitmeme hakkın olduğunu düşünüyorsun. şakaysa komik. ha ama eğer şaka değilse daha komik.

sizin değerliyim hissiniz size özel. onu bir söyleyeyim. insan kaynakları için sayıdan ibaret bir verisiniz. nasıl evde ütü bozulunca atıp yenisini alıyoruz? tv eskiyince yeni modele geçiyoruz? heh sen onlardan da değersizsin işte. çünkü senden çok var.

askeri bir olayda bile " analar er doğurur ama helikopter doğuramaz." denilen bir olay var bilirsiniz. ki doğrudur stratejik açıdan. insan öyle fazla yani.

sen biyolojik bir makinesin bir iş yeri için. örneğin hasta oldun iyileştin sana insan iyileşmiş tarzında bakmazlar. makine tamir oldu gibi bakarlar. bunlar da fiziksel hasarlar içindir. öyle depresyon falan kimse uğraşmaz. düşünmez bile. yeni makine alır geçer.

hala anlamıyorsunuz. birilerinin işine " koşulsuz" yaramanız gerekiyor. yüzleşin artık bununla.

türlü mobbinglerle istifa etmeniz için ellerinden geleni yaparlar. son çalıştığım şirkette üst düzey yöneticilerden biri, "çalışmasını beğenmediğim için işten çıkarttığım birine, bir de para mı vereceğim" diyordu. söylentilere göre, birini işten çıkartıp tazminatını hesabına yatırıp, sonra elden geri almışlar.

bunlar, bizden çok önce olan şeyler olduğu için ve yapan kişiler "olur mu canım öyle şey" dediği için teyite muhtaç bilgiler. "kovduğum adama bir de para mı vereceğim" kısmı net ama. söylenirken oradaydım. o zamanlar, işe yeni başlamış bir eleman olduğum için orada yokmuşum gibi konuşuyorlardı.*

şimdi grip olduğunuzda gidersiniz doktora, size bi kaç ilaç yazar üstüne de 1-2 gün istirahat ekler yollar. gider yatarsınız evde dinlenirsiniz. eğer gripken doktor size rapor vermiyorsa seve seve o işe gitmeniz gerekir. depresyonu da buna benzetin. rapor alabiliyorsanız alın ve yatın evde ama alamıyorsanız az önce bahsettiğim gibi seve seve işe gideceksiniz. öyle "ben depresyondayım, aman grip oldum, oralarım buralarım ağrıyo" diye işe gitmemenin yaptırımı vardır. iş kanunundan bi haber olmayın çünkü muhtelemen işçi olacaksınız, eleman olacaksınız.