dinden soğuma nedenleri

zamanında okuduğum kitaptan paylaşım yapmıştım.

ek olarak bunun farkında olmak diyorum.

benim için dinin bizzat kendisi, yani öğretileri ve hükümleri olmuştur.

dinden soğuyanlara bakacak olursak dindar geçinen insanların günahlarını öne sürerler ve "sizin dininiz buysa ben bu dinde yokum" deyip işin içinden sıyrılmaya çalışırlar, bu kolaya kaçmak, kendi içini bir nevi rahatlatmaktır.

derinlerde kalmış allah inançları vardır bunların ve "ey allahım ben dinden çıktım ama bunların yüzünden çıktım" diyebilmek içindir.

iyi de peygamberler gelmiş kitaplar inmiş, sen orada yazılanlara bakmayıp da 3-5 günahkarın yaptıklarını kendine siper edinirsen bu kabul görmez.

dinden soğumak diye bir terim kullanıyorsa şahıs zaten dinini sevmiyordur diye düşünüyorum. sanırım bu fikri beyan edenlerin sorunu dini kullanan zındıklarla değil de dinle.

yobaza bakarak dinden soğunmaz, yobazdan soğunur. bu ayrımı iyi yapmak gerekir. kendi soğuma sebebime gelince, bir otoritenin bana etik değerler manzumesi dayatması mevzusu bana pek hitap etmiyor. kendi aklım, muhakeme yeteneğim ve içsel pusulam olan vicdanım bana yetiyor. günah olduğu için değil, etik olmadığı için başkalarına zarar verecek eylemlerden uzak duruyorum. sevap olduğu, ya da cennete gitmek istediğim için değil etik olarak doğru bulduğum için iyilik yapıyorum. bana ve kimseye zararı olmayan insanlardan tanrı öyle istiyor diye nefret etmiyorum. iç huzurum var, bu da bana yetiyor.

zinaya, filörte, açık- saçık giyime, içkiye, aleme, humara, yalana, yalakalığa, lüks yaşamaya, savaştan kaçmaya, hainliğe, faize, tekelleşmeye, işçiyi ve fey'i sömürmeye izin vermiyor da ondan mı? şimdi islam diye ne anlatacaklar bak!