durup dururken gelen düşünceler

ben neden böyle oldum diye başlar

durup dururken değildir, dünya'da her şeyin "en az bir" sebebi vardır.

düşünceler gerçek değildir. her düşünceye inanmamak önemli.

benim zihnim neden bomboş? şu an ne düşünüyorum dediğimde koca bir hiç canlanıyor. ben olmuşum galiba şayet ölmediysem. *

cuma günü… kahvemi yudumluyorum ama durup dururken aklıma geliyor: ekonomik durum neden bu kadar belirsiz, borsa bir düşüyor bir çıkıyor, insanlar neye güveniyor? trump ne planlıyor, elon musk bu sefer hangi sınırları zorluyor… ve ben sadece kahvemi içiyorum, ama kafamda bir fırtına var. her haber, her rakam, her tweet küçük bir kaygı tohumu gibi büyüyor içimde. sanki dünyanın hızına yetişemiyorum, kararları ben vermesem de sonuçları üzerime düşüyor. düşünüyorum, belki de kontrol ettiğim tek şey bu fincan, sıcak ve ağır. ama biliyorum, cuma günleri de geçiyor, belirsizlik kalıyor.