eleştiriye kapalı olmak

boyle saglıklı bir iliski kurulmaz ki.
dusuncelerinizi paylasın. konusalım. orta bir yol bulalım.

zulmun konuşulmasını istememekten kaynaklanır.

akıl ve dil sahibi bir öznenin özgünlüğünün ve özgürlüğünün ortaya çıktığı yer tahammül alanıdır. çünkü "neden" sorusu soruların babasıdır. kapat dükkanı moruk . varlıkla aynı düzleme ayak basmayan adamdan dost, komşu, arkadaş olmaz.

kimden?

sevmediğim, samimi olmadığım insanın beni ve hayatımdaki insanları eleştirmesi hoşuma gitmiyor. seni sevmiyorum, fikrin neden umurumda olsun?

bi' de bazı insanlar "her şeyi" yaşadığını, tecrübe ettiğini düşünerek akıl verir gibi eleştiriyor. aynı şeyleri yaşayan insanlar bile aynı şekilde yaşamıyor. tepkilerin, hislerin aynı olması mümkün değil. açık açık rahatsız olduğunu belli ediyorsun, yine de devam ediyor. o artık eleştiriden çıkıyor, sabır sınamaya giriyor.

kimden?
doğruları söylediğinde küfretmeye başlayan ve buna eleştiri diyen, yazmadığın halde yazdığını iddia ettiği hayali kelimelerle sana iftira atan önceden programlı, operant şartlı, önüne mama atılınca eğilmekten başka refleksi olmayanlarsa bahsi geçen;
başkasından duyduğu uydurmaları doğru kabul ettiği için, altı boş argümanlarla yol alamadığı için, kendindeki eksikliğin içten içe farkında olup öfkesini alamadığı için saldırmaktan başka yol bulamayan embesillerin ağzından çıkan köpüklerse eleştiri dediğiniz;
cehenneme kadar yolları var.
çünkü onları sallayan yok.

kimden? diye başlarlar cümleye affsgdsfaa,
ya arkadaşlar önce fikre bakın ardından süzgecinizden geçirin sonra söyleyene bakın. aksi halde eleştiriye bakışınız ve tüm fikirleriniz o kişi ile şekillenir, öz eleştiriyi kaçırıp bağlama takılı kalırsınız. dünyadaki en aptal insandan bile bir şeyler kapabilirsiniz bu hayatta.