emekli olup köye yerleşmek isteyen insan

çalışan nüfusunun büyük çoğunluğunun hayalinde olan durum. emekli olup bir kasabaya yerleşip göl kenarında balık tutma ve organik tarımla devam eden istektir. çoğu zaman hayalde kalır. alışmadık gözde lens durmazdır.

bir balıkçı ve banka müdürü hikâyesinde dokundurulan durum.

18 yaşındayım ve tek hayalim sessiz sakin huzur dolu bir karadeniz yaylasında ölene kadar yağmuru dinlemek.

henüz çalışma hayatına başlamadan bu hayali düşünüyorum, salın beni köyümün yağmurlarına...

(bkz: emekli olup sahil kasabasına yerleşmek)

yerleşince 5 gün dayanamazlar bence .

sabah yüzünü denizde yıkayabilecek kadar denize yakın -beraber yaş aldığı sevdiği insanla ,kendisine yeticek kadar- ufak bir ev ve yanında da kendi meyhanesini açtıysa hayallerimi yaşıyor olan insandır. bir de yaşlı arkadaşlarıyla arada bir toplanıp batak,101 atıyorsa tadından yenmez.

emekli olup köye yerleşmek istemeyen insan var mı ki?

yıllarca çalışıp yorulduktan sonra aldığın emekli maaşı ile köyde huzurlu günler yaşamak isteyen insan

emekli olma sözünden sonrasını okuyamadım. o nasıl bişey? (bkz: emeklilikte yaşa takılanlar)

o saatten sonra köye gidecek dermanım kalmaz, yolda vefat ederim. tabii o yaşa kadar yaşadığımı var sayıyorum sözlük.*

emekli olmaya gerek yok ben şimdi de köye yerleşmek istiyorum. 30 yaşıma falan geldiğimde (ölmezsem artık) böyle bi düşüncem var yani belki de o zaman istemeyeceğim ama ne bileyim şu an mantığıma yatıyor.

benim de kendim için hedef koyduğum özenilesi durum, ancak köyde çalışarak emekli olan dostlarımızın geleceğe yönelik planlarında neler vardır? meraktayım.

son zamanlarda popülerleşen bir durum köye yerleşmek. bu fikrin cazip gelmediği sayılı kişilerdenim. romantizmi güzel ama şehrin göbeğinde doğup büyümüş kaç kişi köy hayatına adapte olabilir ki? müstakil bahçeli ev alıp bahçede elma ağacı yetiştirmekten bahsetmiyorum. köydeki insan ilişkilerine uyum sağlayabilir misiniz? birisi sizin arazinize hayvanını getirse bu konuda anlaşabilir misiniz? elektrik gitse sık sık hatta internet zor çekse bu durumda tabiattayız zaten napıyım interneti diyebilir misiniz? ben diyemem sanırım, şehirdeki hayata adapte olmuşum ve bence üzücü bir durum değil. ilerde dağ evim olsun arada gidip kalıyım ormanın tadını çıkarayım gibi düşüncem var ama köyde yaşamak bambaşka. deneyenlere kolay gelsin umarım mutlu olursunuz.

köyde yaşamak cazip değil arkadaşlar, bir kere dedikodu, her türlü entrika, art niyet, kıskançlık, sabotaj'a hazır olmalısınız.
benim işim bir köyde 22 yıldır her gün gidiyorum üstelik ege' nin bir köyü bu inanın burda duyduklarım, gördüklerimi yazsam kafa sözlük ten benjamin usta beni uçurur.

benim de böyle bir hayalim var(dı) şimdi daha çekimserim.
köyde yaşayanlar köyde yaşamanın göründüğü gibi çok da cazip bir şey olmadığını söyler hep, ben de biraz bu konuda gözlem yaptığımda bir takım güzellikler yanında zorluklar da olduğunu görüyorum. özellikle doğal gaz ile ısınma, sıcak su problemi olmayanlar köy ortamında her sabah kömür/odun uğraşmak zorunda kalabilir, hayvan beslemeyi, bir şeyler ekip biçmeyi düşünüyorsanız bunlar da ciddi emek istiyor.
bir insan şehir hayatına alıştıysa emekli olduğunda o fiziksel gücü kendinde bulabilir mi, benim tereddütlerim var. köydeki insanlar sürekli fiziken bir şeylerle uğraştığı için doğal olarak daha güçlü ve dayanıklı oluyor. bunun yanında akrep, yılan , böcekler tabii ki doğal hayatın bir parçası ama fobiniz varsa hayat oldukça zor olabilir. belki bir köy değil ama yeşil kasabalar olur kim bilir hem konfor hem doğanın bir arada olabildiği.

60-65 yaşlarından sonra köye gidip ne yapacak, merak edilen insandır.

ha, 50 olmadan emekli olabiliyorsan, iyi de para biriktirmişsen, kralsın tabii, orası ayrı mesele.

dede halinle köyde takılmayı düşünüyorsan, deniz kenarı olsun bak, demedi deme.
çok soğuk olmasın kışları ha bir de, en azından bir devlet hastanesi olsun çevresinde.

köyden kastiniz nedir ? önce bunu sorgulayin çünkü köy yaşamı emek ister,güç ister, dirayet ister. emekli olduğunuzda o işleri yapabileceginizi pek sanmiyorum. ilçeden erzagimi alir iki soğan diker film izlerim diyorsanız bu köy hayatı değil. kafa buysa anca hava alırsınız ama iyi temiz hava.

köylü şehri sever, şehirli köyü. bu paradoks hep böyledir işte. neye uzaksak o bize cazip geliyor.

bi ufak denediğim mevzudur. kısa bi süre için, geleceğe hazırlık adına köyün birinde kalmıştım. kendi adıma konuşmak gerekirse, şehrin içinde bu kadar pratikliğe ve ''peşin'' olana alışmışken, böylesine emeğe muhtaç bi hayata alışmak inanılmaz zor. ancak aşılması imkansız bi durum değil. iki hayat tecrübesi arasındaki en büyük fark, zaman algısı. kırsalda zaman bereketlidir. zaman vardır, saat yoktur. şehirde tam tersi. pratiklik mecburidir.

romantik, iğrenç bi köy güzellemesi yapmak istemiyorum. çünkü kırsalda yaşayan insanların büyük zorluklar yaşadığını da biliyorum. yani şehirden geçici olarak gidip köyde yaşamanın ancak edebiyatı yapılabilir. meşrep, eğitim ve hayat şartlarına göre insanın tercih edebileceği bi durum olduğunu düşünüyorum.