emekli olup sahil kasabasına yerleşmek

(bkz: ben)*

benim de dükkanı kapatıp köye anamın babamın evine yerleşesim var bu aralar. ben erkenden emekli olmak istiyorum bu hayattan.
imkanı olan emeklilik beklemesin valla ya.

zaten orada yaşıyorum.

emekli olmayı beklemeye gerek yok. hele ki şu dönemde.. şehirler düştü. toplumun yoğun olduğu her yerde iğrenç riskler alıyoruz. nüfusu tenha, insanı bozulmamış kıyı şeritleri candır. bırakın bu ülkeyi, dünyada kaçacak yer kalmadı. suçun çok fazla işlenmediği norveç'in dahi epstein vakasında kaydı var. ( norveç veliaht prensesinin 2011-14 yılları arasında, epstein ile bazıları "fazla samimi" bulunan çok sayıda e-posta yazışması ortaya çıktı. ayrıca bir dönem başkanlık görevini yürüten thorbjorn jagland'ın, jeffrey epstein ile bağlantısı ortaya çıktı vb.)

işin özü, suçun olmadığı iddia edilen ülkelerde dahi, suç örgütlenmesi gizliden gizliye varmış. güvende olabileceğimiz tek yer uranüs- jüpiter falan sanırım. o da eğer yalnız yaşayacaksak mümkün. insanın olduğu her yerde, suç her zaman olacak. global'de dünyanın gittiği yere bakıyorum da, gerçekten güvende değiliz. bu dünyaya çocuk doğurma fikrimi tamamen sildim çünkü güvende değiller. hayatım boyunca çocugun cinsel güvenliği ve can güvenliği için her adımını takip etmek zorunda kalacağım. bu da hem beni hem cocugu delirtir. gerek yok. yetişkin halim bu dünyaya adapte olmakta zorlanırken, savunmasız bir canlıyı bin ton manyağın( toplum olarak adlandırılıyor) inisiyatifine bırakmak delilik.

neden?
çocuk doğduğu anda, mecburen topluma bir noktada karışacak. karışmak zorunda kalacak çünkü eğitimi- sosyal aktiviteleri derken, sık sık sokakla temas halinde olacağı bir hayatı olacak. her şey güzel ama bu cocuk kiminle tanışacak- hocaları/ arkadaşları/ arkadaşlarının ebeveynleri ya da sans eseri tanıştığı yetişkinler? kime güvenebilirsin? bu yüzden risk alma taraftarı değilim.

emekli olunca sahil kasabasına mı yerleşeyim yoksa overlok makinası işine mi girsem. o yaştan sonra milletin ayağına gidilmez. girme o işe. sahil kasabası fikri fena değil aslında. ama çok sahil kasabası var. ve ben karar verme konusunda berbatım. kendi köyüme gideyim desem seviyorum orayı ama bizim köylüleri sevmiyorum. kesin kavga çıkarırım. zaten huysuz ihtiyarın teki olacaksın hiç bulaşma. dur lan bizim köyde sahil yok zaten. ufak bir dükkan açıp tamir işlerine girebilirim. az çok anlıyorum her şeyden. fena fikir değil.

hah buldum lan. atölye. demir atölyesi. samuray kılıcı yaparım. üç tane. birini satarım. birini hediye ederim. sonucuyla da harakiri yaparım. tertemiz ölüm. gerçi pek temiz değil ya. etraf hep kan olacak. öldüğüm için ben de temizleyemeyeceğim. yok lan. bu da olmaz.

çok zormuş lan emeklilik.

emekli olmadan yerleşmek en güzeli bence, gençken tadını çıkarmak ayrı.

ülkemizde mümkün değiş şu şartlarda.

istanbul'un ırzına geçen her bit yavrusunun hayali.

kasabanın yerlisiyle tanışan beyaz yakalı dramı diye bir öykü çıkar. adamlar tarlada çalıştırıp üzerine para almak için turistik ırgatlık sistemi bile kurmuşlar. allah'ın beyaz yakalı ve ofisteki her trendin manyağı muhakkak ki bunu deneyecektir. bize de tabii bundan ibret almak düşüyor. he canım temiz hava, trafiksiz hayat, organik yaşam aynen asxjvjfkc