emekli olup sahil kasabasına yerleşmek

sıkılırım.

çok yaşlı hissettiriyor şu hayal beni. kafa dinleyecek kadar yaşlandım mı ben?
bitti mi tüm meşgalem şimdi?
kendimle baş başa mıyım yani?
kulağa acayip hoş gelsede yaşlı hissettiriyor.

eskidendi o günler. emekli karnını doyurabilirse şükrediyor şu an.
kim nasıl alacak sahil kasabasındaki evi?

her modern kölenin hayalidir. hayır biri de demiyor ki bu devran böyle döner mi acep? dönmez arkadaş. biz sözlük ahalisi olarak proleteryanın bir kısmını oluşturuyoruz kanımca o yüzden bu devran sahil kasabasında dönmez.

ben bu başlığın "emekli olup"tan sonrasını okumadım. emekli olacağımızım garantisi var mı ey ahali?

az kaldı.

haliyle senelerce metropol yaşamında ayakta durmak için çaba sarfetmiş, bu uğurda emek vermiş, belirli bir şehir yaşamından sıkılan çoğu insan sahil kasabasına yerleşerek sakin bir hayat yaşamak isteyecektir.
sahil kasabasına yerleşmeye imkan bulunabilir mi onu da bilmiyorum ama şuna eminim ki:
bir gün herkes köyüne geri dönecek, dönecek bir köyü kalırsa eğer.
ve bir avuç toprağa muhtaç olacak.
ya farkında olarak, bilinçle, toprak verimliliğini, toprağı nasıl işlemesi gerektiğini öğrenecek ya da başkasının eline muhtaç olacak.

"emekli olup gecekondu otellerde, ortak banyo ve kenefli otellerde tek odaya yerleşmek" şekline evrilen hayal, plan.

'emekli olmak'
bu koşula bağlanmasaydı güzel başlıktı.

net kafayı yemelik olay.

vahşi kapitalist plazalarda millletin anasını ağlata ağlata
iki taş ev görünce hipnotize oluyor millet bi' şey de diyemiyorsun adamlara.

stressiz bi' yere görünce kediye dönüyor garibim
sahil kasabasında kışın kafayı kırar insan
rakı iç iç nereye kadar?

knight'ta char kasarsın işte
ben hep bu ifadeyi kullanırım küçük kasabalar gördüğümde
tam char kasmalık yer.

akape sayesinde, emekli olup üzerine bir de ek iş yapmazsan düşkünler evine bile almazlar, geç onu bi kalem geeçç...

bu saatten sonra bir emekli memlekette babadan kalma bir şeyler varsa onu onarıp yerleşebilir başka bir yere. bu da en fazla köy olabilir, sahil vs. bence romantik bir istek olarak kalır. çünkü karın tokluğuna verilen emekli maaşlarıyla ayın sonunu getirmek mucize.

çok şey alındı,çok şey elimizden gitti. herkes kendi sonunu düşünmeli.

emekli olup hayatta kalmayı başarırsanız ve üzerine matematiğe ayıkırı bir biçimde elinizde ki "bozdur bozdur harca" niteliğindeki para ile karnınızı doyurabilirseniz %1 oranında gerçekleşebilecek olan hayal *

ne demişler; "umut fakirin ekmeği", umut etmeye devam edin sonuçta bir olasık var yani *

üretkenlik gerektiren bir iş yapıyorsanız* üretkenliğinizi yüzde doksan oranında düşürecek eylemdir. üretmenin en büyük gıdası kaostur.*

(bkz: ben)*

benim de dükkanı kapatıp köye anamın babamın evine yerleşesim var bu aralar. ben erkenden emekli olmak istiyorum bu hayattan.
imkanı olan emeklilik beklemesin valla ya.

zaten orada yaşıyorum.

emekli olmayı beklemeye gerek yok. hele ki şu dönemde.. şehirler düştü. toplumun yoğun olduğu her yerde iğrenç riskler alıyoruz. nüfusu tenha, insanı bozulmamış kıyı şeritleri candır. bırakın bu ülkeyi, dünyada kaçacak yer kalmadı. suçun çok fazla işlenmediği norveç'in dahi epstein vakasında kaydı var. ( norveç veliaht prensesinin 2011-14 yılları arasında, epstein ile bazıları "fazla samimi" bulunan çok sayıda e-posta yazışması ortaya çıktı. ayrıca bir dönem başkanlık görevini yürüten thorbjorn jagland'ın, jeffrey epstein ile bağlantısı ortaya çıktı vb.)

işin özü, suçun olmadığı iddia edilen ülkelerde dahi, suç örgütlenmesi gizliden gizliye varmış. güvende olabileceğimiz tek yer uranüs- jüpiter falan sanırım. o da eğer yalnız yaşayacaksak mümkün. insanın olduğu her yerde, suç her zaman olacak. global'de dünyanın gittiği yere bakıyorum da, gerçekten güvende değiliz. bu dünyaya çocuk doğurma fikrimi tamamen sildim çünkü güvende değiller. hayatım boyunca çocugun cinsel güvenliği ve can güvenliği için her adımını takip etmek zorunda kalacağım. bu da hem beni hem cocugu delirtir. gerek yok. yetişkin halim bu dünyaya adapte olmakta zorlanırken, savunmasız bir canlıyı bin ton manyağın( toplum olarak adlandırılıyor) inisiyatifine bırakmak delilik.

neden?
çocuk doğduğu anda, mecburen topluma bir noktada karışacak. karışmak zorunda kalacak çünkü eğitimi- sosyal aktiviteleri derken, sık sık sokakla temas halinde olacağı bir hayatı olacak. her şey güzel ama bu cocuk kiminle tanışacak- hocaları/ arkadaşları/ arkadaşlarının ebeveynleri ya da sans eseri tanıştığı yetişkinler? kime güvenebilirsin? bu yüzden risk alma taraftarı değilim.

emekli olunca sahil kasabasına mı yerleşeyim yoksa overlok makinası işine mi girsem. o yaştan sonra milletin ayağına gidilmez. girme o işe. sahil kasabası fikri fena değil aslında. ama çok sahil kasabası var. ve ben karar verme konusunda berbatım. kendi köyüme gideyim desem seviyorum orayı ama bizim köylüleri sevmiyorum. kesin kavga çıkarırım. zaten huysuz ihtiyarın teki olacaksın hiç bulaşma. dur lan bizim köyde sahil yok zaten. ufak bir dükkan açıp tamir işlerine girebilirim. az çok anlıyorum her şeyden. fena fikir değil.

hah buldum lan. atölye. demir atölyesi. samuray kılıcı yaparım. üç tane. birini satarım. birini hediye ederim. sonucuyla da harakiri yaparım. tertemiz ölüm. gerçi pek temiz değil ya. etraf hep kan olacak. öldüğüm için ben de temizleyemeyeceğim. yok lan. bu da olmaz.

çok zormuş lan emeklilik.