en kırıldığınız söz

ortaokulda öğretmen yerlerimizi değiştiriyordu ve kimse benim yanıma oturmak istemedi. birkaç kişi bunu açıkça da söyledi. daha fazla sınıfta olmak istemediğimden tuvalet bahanesiyle kendimi dışarı attım. bi' 5 dakika sonra sınıfa döndüm. kapıyı çalmak için elimi kaldırdığımda içeriden öğretmenin sesi geldi. benden bahsediyorlardı. "neden ondan bu kadar nefret ediyorsunuz? niçin dışlıyorsunuz onu? niye istemiyorsunuz yakınızda?" diyen öğretmene "biz kimseyi dışlamıyoruz. ama o, o işte!" demişti içlerinden biri.

yüzlerce kırılmış parçamdan biri o "ama o, o işte!" olarak kaldı.

'istemiyorum'
'bitti'
'anlaman için engellemek mi lazım'
bu cümlelerin hepsini aynı anda duydum.