eric clapton

kusursuz performanstır:

bb king’den sonra blues müziğin babası olarak bilinir. black stratocasterı ünlü yapmış kişi. dinlerken gerçek müzik bu işte dedirten nadir sanatçılardan birisi. cocaine, i shot the sheriff parçaları en sevdiğim parçalarıdır. favorim değildir. yani benim için bir srv bir jimi hendrix değildir ama gerçekten blues müziğe çok fazla şey katmıştır kendisi. parçalarından öğrendiğim çalım tekniklerini hala aktif olarak kullanmaktayım. bana da çok şey katmıştır sağolsun. birde geçenlerde youtube’un derinliklerinde little wing coverını dinledim ve gerçekten mest oldum. böyle kişilerin dünyaya birdaha geleceğini zannetmiyorum açıkçası. günümüzde orjinallik, özgünlük diye birşey kalmadı çünkü.

kokainsever abimiz, şarkıları da çok tatlıdır.

bendeki albümü budur :

akustik sevenler için birebir ilaç!

öldü sandım.

parmakları artık düzgün tutmadığı için konser vermiyor. çalamıyorum dedi. yılalr yılar yıllarca o kadar hayvani uyuşturucu, evlat kaybı vs. derken bu yaşına nasıl geldi insan merak ediyor.

kovid önlemlerine karşı da açıklamalar yaptı yakın zaman önce. kafa da çok sağlam olmayabilir.

layla eseriyle gönlümüzde taht kuran ingiliz sanatçıdır.

ver o zenci aplaları konuyu kapatalım....

nam-ı diğer slowhand.

uzmanlık alanım, doktoramın sahibidir...gitara başlama sebebimdir... kimlere, nelere kurban edildiğimin farkına varma sebebimdir ayrıca.
furuldum şerif ben...
arkasındakilerin tamamı zenci...

piçççç......
hani ortalamamız 14 müş ya...bu piç 2000 kadınla yatmış...

layla..

lise...daha ilk sınıfım...biri bir şey dinletti bana...çok güzeldi, naif, pamuk gibi, kadife gibi, hem çalışı, hem söyleyişi...kim lan bu dedim? wonderful tonight mışşşş.... piççççç

birden geldin aklıma yakıverdin ışıkları

mükemmel bir gitarist. back home albümü ise çok özeldir, şu saatte sardım.

eric clapton, jimi hendrix'in o zamana kadar var olan tüm gitaristleri ve müzikal anlayışı sildiğini, kendisinin daha önce böylesine yaratıcı ve sarsıcı bir tarz görmediğini belirtmiştir.

otobiyografisindeki ifadeler: clapton, otobiyografisinde hendrix'i ilk kez dinleyip izlediğinde büyülendiğini, o dönemdeki tüm standart gitaristlerin hendrix'in tarzı karşısında adeta süpürüldüğünü ve ortadan kalktığını düşünmüştür.

o sahnede her tarzı inanılmaz bir rahatlıkla çaldı. arkasını dönüp, dişleriyle çalarak birkaç şov yaptı ama bu asla ucuz bir gösteri değildi. sahneden yürüyüp gitti ve benim hayatım eskisi gibi olmadı.