eski seni özlüyor musun sorusu

aynı derede iki defa yıkanılmaz. eskı yenı yok şuan var ve çok büyük hatalarım olmadığı için memnunum. her yaşın getirdiği anlam var. o anlamda kalın ve keşfedin.

bazen evet.

bazı konularda evet ama ilerlemek için, daima eski versiyonunu terk etmen gerekiyor. bu yüzden "yarın" bir gün sonra "dün" oluyor.

eski beni boş ver de eski türkiye'yi ve eski dünyayı çok özlüyorum.

geçmişin içerdiği bir sürü tiksinti verici olayı bugün bir daha yaşamak istemem. eski ben ile yenisi arasında da çokbir fark yok doğrusu. ben hayat boyu çok akıllanmadım. mutluluğa karşı bir özlemim hiç olmadı. ben melankoli seviyorum zaten. yapıma ters orantılı, büyük porsiyon mutluluklarım oldu doğrusu. onları da kendi elimle mahvettim. çünkü benim için kararlaştırılmış olan bu; yalnız ve melankolik. dışına çıktığım zaman kendimi huzursuz hissediyorum. geçmişte yapıp, ettiklerime bakıyorum da hep yalnız kalma çabası.

evrimde ileri boyut yalnızlaşma sanırım. bu sebeple bu kadar teknolojiyi geliştirdik herhalde. teknoloji geliştikçe yalnız kalmak kolaylaşıyor. artık bağ kurmuyoruz. çünkü en temel içgüdümüz bağımsızlık. en azından benim için öyle.

tanıdığım insanları şöyle bir gözden geçirince hiçbirini de tanımamış olmayı dilerdim. hepsi bende sadece travmalar olarak var olabiliyor. o halde ne özleyeceğim bir geçmiş, ne de başka bir insan var, hatta geçmişteki kendim bile. hatta bugünlerin de geçmesini, bir an önce geçmesini ve yok olup gitmesini dilerim. ben yapıcı bir insan değilim, hiç olmadım, yıkmak daha eğlenceli geliyor bana. yıkıp geçtim. yıkıp geçeceğim. yıkacak bir şey kalmayınca kendimi yıkıyorum zaten.

şu saçma hayatın hiçbir zaman çok heveslisi olmadım ama ölümün de heveslisi değilim. ölüm ile hayat arasında bir fark göremiyorum da üstelik. ha o, ha bu. intihar etmek için de bir gerekçem yok yani.

çok özlediğimde kendimi okşuyorum, geçiyor.*

ivet. o zamanki enerjimi, girişkenliğimi, korkusuzluğumu özlüyorum.

ama şu anki halimden de memnunum.

bilmiyorum sadece bana mı öyle geliyor yoksa herkes için mi öyledir ama ben değiştiğimi hiç düşünmüyorum. çevreden her ne kadar değiştin, değişiyorsun, eskiden böyle değildin tarzı cümle duysam da insana kendi hep aynı geliyor gibi. hele ki iş "eski seni özlemek" noktasına hiç gelebileceğini zannetmiyorum. geçmişle alakalı özlenen şeyler genelde çevre, arkadaşlar ne bileyim eski bir kız arkadaş olabilir.

hicbir seyimi ozlemiyorum. her konuda eskisinden cok daha ileride oldugumu dusunuyorum.

herkes dönemini bekler o dönem bitti ona elveda