esprili olmak

ortamların güldüreni olmaktır.

ben arkadaş grubumun, hatta içinde rahat olduğum her grubun esprili kişisi olduğumu düşünüyorum. sürekli benim söylediklerime gülüyorlar. herkes esprili olduğumu ve çok komik olduğumu söylüyor. ben de o anda gülüp eğleniyorum ama sonra da bir hüzün çöküyor. grubun komiği olmak ister miydim bilmiyorum. bir gruptaki rolüm ne olsun isterdim bilmiyorum.
ama elimde olan bu

hiç bir zaman olmadığım için bir şey diyemediğim durum.
bazen komik diye bir şey söylüyorum ve o an south park sessizliği oluyor ve ortamdaki insanlar teker teker "screw you guys i'm goin' home" deyip çekip gidiyorlar. kalıyorum lamba gibi ortada.

bende aynını hissediyorum çünkü sohbetimdeki çoğu kişi bunu der bana. ama bi yerden sonra saygının azaldığını hissediyorsunuz size karşı çünkü sürekli gülen ve şakalar yapan birini maalesef bi süre sonra ciddiye de almıyorlar ve bu kırıcı oluyor o yüzden eskisi kadar yapmıyorum. saygılar.

ortamın neşesinde olan özelliktir.

pril mi xd

olacağım.
dur bi dinlenip geliyom bekle.

bence bir insan sabah uyanıp ülke sorunlarına sinirlenme poserlığı ile akşama kadar 98 olaya şok olmalı ve 36 adet küçük süleyman'a karaciğer bulmalı. funda hanım'ın çatlak abajurunun iadesi için ikea'ya çökmek gerektiğini saymıyorum bile. puanını 1 yapmalıyız onun. bunu yaparken, pandalar tarafından yutulan sümsüye için de ağlamak şart. akşam da ayak anketi tabi. döngüm budur ve güleni sevmem. mekanımız limon moronu sözlüktür. sinir hastasıyım meslek olarak.

espritüalite sahibi insan özelliğidir. bu özelliğe sahip kişi genellikle ya çok dışlanmakla, ya da insanların kendisine kucak açmasıyla karşılaşır. arasına henüz denk gelmemişimdir. zira esprili olmak ile zevzek ve laubali olmak arasında bir fark vardır, ancak insanlar bunları birbirine karıştırabilmektelerdir.

biraz da şuralarıma espri lütfen

bence esprili olmak ve komik olmak birbirinden farklı şeyler. bazı insanlar sürekli şaka kovalar. mesela ben onlardan değilim. evet mizah severim. karikatür okurum. mizah yapanları ve mizah programlarını takip ederim komedi dizisi izlerim falan ama elime kalemi kağıdı alıp şaka yazmam yani.

latince spiritus *fransızcaya spirit * olarak geçmiş. oradan da bize espri olarak gelmiş diye düşünüyorum ama bakmak lazım tabi.

insan doğduğu anda nefes alır ve bir ruhu olduğu kabul edilir. düşüncelerin de bir başlangıcı ve dayandığı bir bağlam vardır.

bu bakımdan olaylar arasında bağlantı kurmak ve öncesine doğru geriye gitmek de esprili olmakla ilgili bir şey bence.

osmanlı devletinin çöküşünün çok nedeni var ama mesela okyanus hakimiyetini sağlayamamış olması bu nedenlerden biri.

olayları kuruluşa kadar geri sarsanız bile en nihayetinde osmanlı bir iç deniz olan marmara denizinin bulunduğu bitinya bölgesinde kurulmuş bir devlet.

okyanusa kıyısı yok.

entryi okurken başta bir pırıltı oldu. sonra söndü*

efenim kim olmak istemez.. de olmayınca da olmuyor.. bu kadar işte.. ( yaa.. bu benim esprili halim.. tıpkı memleket gibi.. güler misin, ağlar mısın karar veremiyorsun dimi.)