evde en çok küfredilen eşyalar

aynalar.

bulamadığım tv kumandası ve şarjı hızlı biten tüm telefonlarım.

kumanda ...

kapıların alt köşeleri.

tv kumandası.

inan küfür hiç aklıma gelmiyor

sehpa.

köşesi olan her şey serçe parmağı vurulması sonucunda o an her türlü küfür edilebilir.

elektrik süpürgesi

koltukların ayağı

ekleme: kapı kolu da var.

telefon dur

internet çoğaltıcı denilen mal..

kapı kolu. özellikle sinirliyken beliriyor. çarptıktan sonra nefesimi kesmeyi ve kolumu omzumu morartmayı seviyor.

eşyaların da bir ruhu olduğunu ve kırılabileceklerini unutmayın. animizm adlı hesabımdan.

10 yıllık emektar bilgisayarım. dolar kuru yüzünden sağlam bir yumruk geçiremiyorum maalesef

orta sehpa.
eniştem tarafından hediye edildi ve başımıza bela oldu. yokken nasıl da mutluyduk. salonda, koltukların arasında geniş bir boşluğumuz vardı. yastıkların altında kumanda arardık. ne bileyim bardak koyacak yer bulamaz bazen koltuğa çay dökerdik ama yine de huzurluyduk anlıyor musunuz?

her şey o kış başladı..
annem teyzemlerden gelmiş "birazdan kapı çalınca aşağı in, enişten gelecek" demişti. nedenini sormadım. aşağı indiğimde karşımda onu gördüm. hayır eniştemi değil orta sehpayı. daha ilk bakışta sevmemiştim. bir kere fazla beyazdı ve köşeleri keskin. yukarı çıkardık. eniştem kaçar gibi gitti evine. ah o an anlamalıydım yeni aldıkları sehpayı bize neden hediye ettiğini!

ilk günlerde kullanışlı gibi göründü. ev halkı gayet memnundu. ama bir sorun vardı. istisnasız, her ayağa kalkışımızda sehpaya çarpıyorduk. köşeleri öyle keskindi ki her birimizin dizinin 5 cm altında kesikler oluşmaya başladı. bu kısımda en ufak bir abartma yapmıyorum. ciddi ciddi her seferinde çarpıyorduk. çünkü fazla yer kaplıyordu ve alanın boş olmasına öyle alışmıştık ki varlığını unutuyorduk.

annemi ikna etmek zor olsa da, odadan çıkmamak şartıyla yerini değiştirmeye karar verdik. yok, hiçbir yere sığmadı/uymadı. sonra benim odama koymaya karar verdiler. tek boşluk kapının arkasında kalan kısım olduğu için oraya koyduk. gece odama girip çıkarken karanlıkta sehpanın varlığını unutup yüzlerce kez kapıyı çarpıp ses çıkardığım için orada da fazla barınamadı.

peki ne oldu dersiniz?
tekrar salona döndü. onu hiç ama hiç sevmiyorum.

yastık, bir türlü kafamın altında sabit durmuyor.

sandalyenin serçe parmağınızı çarptığınız köşesi. yani dolayısıyla direkt sandalyenin kendisi.

kafa silken düdüklü tencere .düdüğünü sevdiğimin tenceresi.

ayak çarpılan sehpa. dengesizce yürürken çarpılan kapı yada duvar kenarı. yanmayan çakmak. boş buzdolabi. gece sürekli üstten yere düşen yorgan.