fakirlerin okumaması gereken üniversite bölümleri

bir lahmacuncudanterasagelenkurum ukdesidir.

kim neyi okumak istiyorsa okusun elbette fakat bu konu ile ilgili zamanında biraz kafa yormuştum...

mesela felsefe gibi bir bölüm; kesinlikle gelir endişesi olan insanların okumaması gereken bir bölümdür zannımca. tamamen kişisel tatmin yahut akademik bir kariyer için - ki bu ülkede bunun kesinlikle maddi bir karşılığı olmayacaktır. hatta akademik bir kariyere sahip olayım derken kanun hükmünde bir kararname ile üzerinize otorite tarafından yapıştırılacak töröriz yaftası da, sizin erken emeklilik ikramiyeniz olacaktır- okunması icap eden bir bölümdür.

gelir endişesi taşıyan bir birey olmasa idim şayet, kesinlikle okurdum. okurdum ve mandıra filozofu gibi dolaşırdım ortalıkta.

yahut ulus baker gibi.

ulus baker olurdum hadsizliğinden bahsetmiyorum, o dışarıdan gözlemlenen boşvermişlikten, özensizlikten bahsediyorum...

böyle bir boşvermişliğe ihtiyacım var çünkü...

sanat tarihi.
ulan dümbük senin neyina lan sanat tarihi. ağzın otlu peynir kokuyor lan senin.

serbest avukatlık yapacaksanız hukuk bölümü. aksi durumda biraz varlıklı çevreniz olmadan kendi müvekkil çevrenizi oluşturana kadar açlıktan kokan ağzınız için komşu illerden de şikayete gelinecektir.

bölüm değil ya asıl üniversite önemli. büyükşehirdeyse, egedeyse veya özel üniversiteyse etraftaki herkes sürekli bir şeyler yapıyor insanın içinde ukde kalıyor.

karakter kazanma değil de para kazanma hırsı varsa herhalde hukuk hariç her bölüm bu ülkede. malum hukuk okuyanlardan da ancak namussuzluk yapanlar iyi kazanıyo kimse inkar etmesin sırf bu yüzden ilk çocukluk arkadaşıma yol verdim. paragözlük insanın bütün karakterini değiştiriyo hatta karl marx bence yanılmış değişmeyen tek şey değişim değil ek olarak paragözlüktür.