gece yazıları

elimi nereye koysam içime değiyor..
kırılgan bir cam gibi.. dokunsam çatlayacak, dokunmasam kendi kendine parçalanacak..
içimde bir sessizlik var, gürültüden yapılma..
kimse duymuyor ben her an onunla yaşıyorum..
zaman omuzlarımda duruyor,
ne ileri gidiyor ne geri..
nefeslerim sayılı değil, dağınık..
odanın ortasında bırakılmış bir sandalye gibiyim,
yerini bilen ama neden orada olduğunu unutan..
düşüncelerim pencere önünde birikiyor,
açılmayan bir hava gibi..
kalbim arada duraksıyor, her kelimeyi unutmuş gibi..
ışık geliyor, yerleşmiyor..
kalp dolu, taşmıyor..
ve gece..
her gece..
üstüme örtülen bir örtü gibi herşeyi kapatıyor..