geceye bir mektup bırak

sevgili arkadaşım fırfırlı etek,

erkek arkadaşımla sorun yaşıyorum. sana anlatamazsam kime anlatacağımı da bilmiyorum.

geçen gün beni bir müzeye götürdü. balon balıklarını sevmediğimi söylediğim halde beni bir balon balığı müzesine götürmesindeki ısrarı anlayamadım, kendini serbest bırak dedi bir balığı eline alırken, dedim hastasın sen balon balığı ele alınır mı? ben pek çok şeyi ele alıyorum dedi. al o zaman bunu da dedim ve bir nah hareketi çektim. çok içerledi bu duruma, kırk yıllık dostluğumuzu bozuyorsun ama dedi. oysa ben espri yapıyordum ama sinirlendim öyle deyince ve üç aydır çıkıyoruz, ne kırk yılı dedim. kafasındaki zaman mefhumuyla benim zaman algımın bir olmadığını anladım o an. dünyam tersine döndü. o sırada balon balığı balon olmaktan vazgeçti ve halihazırdaki dikenleri bunun eline battı. bir an için tereddüt ettim kanayan ellerine yara bandı mı yapıştırsam yoksa mekandan çekip gitsem mi diye. gitmeyi tercih ettim sevgili arkadaşım. şimdi aramıyor, ben arasam mı emin değilim. sonuçta yalnız kalmaktan hoşlanmadığımı biliyorsun, yine de belki de bu dönemde yalnız kalmak en mantıklısı. ne yapmam lazım sence?

imza: anarşik rehavet

sevdiğin birini kaybetmenin ne demek olduğunu bilirim. yüzünde hep bir hüzün olur insanın. gülerken bile gözlerinde saklar onu. mutlu olurken bile gizliden gizliye pişmanlık duyar. sen, sen, sen gülünce çok güzel oluyorsun be, sen hep gül. çünkü her masalın sonu güzel bitiyor. senin bir masal dünyan var ve orada kara bulutlar değil prensler olmalı.

hep mutlu olman dileğiyle...

leyla ile mecnun lan bu.

bence en doğru olanı yapmıssın. balon balığını sevmediğin halde seni böyle bir aktivite içine sokması senin fikirlerinin çok da bir önemi olmadığını gösterir zannımca arayıp sorma konusuna gelince bence sen arama bekle o arasın, arayıncada kusura bakma seni istemediğin ve hoşlanmadığın bir ortama soktum olmalı. sen ararsan itibarını yerle bir edersin. elin nasil falan diye vicdan yapayım deme.
imza : spektiflerden retro biladerin.