gri apartmanın beşinci katındaki sivrisinek

utangaç bir sinektir köksal. adanalıların, "yüzü cıncıkla sıyrılmış" dediği sineklerden değildir. aşk sineğidir, edebiyat sineğidir, filozof bir sinektir o. 1986 yapımı the fly filmini ilk izleyişinde, seth brundle karakterini acımasızca eleştirmiş, başarılı bir gazeteci olan veronica quaife hanımın jartiyerini almak için dümen çevirmesi olsun, sineklik hormonlarının verdiği güçle ona meta gözüyle bakması olsun, aşırılık içeren hareketler olarak görmüş ve filmi yarısında kapatmıştır. köksal'ı ölüme sürükleyen asıl neden de bu içine kapanıklığıdır zaten. ben olsam baktım öleceğim, anında meja hanım'ın ayaklarından 4lt kadar emerek tosun gibi olur, bu gaz ile sinekliğimden gelen gücüme güç katar ve yaşam süremi artırırdım. yaşamak için kan emer bir sinek. mecbur olduğu için emer. köksal bunu utanç verici görüyordu, acizlik olarak bakıyordu buna. "ay abazanlık yapmayın kadın bir nesne değildir" gibi cümleleri ile tanınırdı sözlük alemlerinde. ben şahsen bunu gurmelik babında düşünürüm. 'işini bilen sinekler, uyurken kıstırdığı meja'yı oracıkta fişekler' atasözümüzdeki gibi bakıyorum bu meseleye. çünkü kadın sonuçta teni ile, ayağı ile döver sitenin yarısını (sol yarısı). biraz arlanmaz olmalı bence bir sinek. tedbirli bir sinek olarak, herhangi bir ayakta kov sinek kovucu losyon olma ihtimaline karşın gaz maskesi edinmiş, lezzet duraklarında uyuyan kadıınları gözüme kestirip ılık ılık içmeyi seven başarılı bir sineğim. köksal toptu. ekşici bir sinekti köksal. sık sık insanlığından utanır ve bu ülkede yaşadığı için ağlardı. ben ağlamam. pilav normal bence köksallar garip. sadece raid belamı siter benim. umarım onu da sıkmazlar yaa *. çok pis gömer beni raid. anında şıp diye kalpten giderim.

maximalist yaklaşımlı minimal öykünün* protagonist'idir.