güney kore

son yıllarda müzik sektörü (kpop) ve dizi/film sektörü ile ön plana çıkan, onlarda yetmezmiş gibi eğitim sistemi, ülkenin refah yönetimi, teknolojik gelişmeler derken allahın yürü ya kulum dediği, başkenti "seul" olan ülke.

hem dizileri hem de şarkılarıyla çok sevilen kardeş ülke.

dil (ikisi de altay dili olan türkçe ve korece) ve kültür benzerliği ayrıca kore savaşı döneminde oluşan karşılıklı sempati sebebiyle halkımızın yakınlık hissettiği bir ülkedir. güney kore'de keşke örnek alsak diyebileceğim pek çok gelişme mevcutken yaptığımız tek şeyin beğenilen film ve dizilerini olduğu gibi kopyalamak olması can sıkıcı bir durum. başkenti seul dünyanın en güvenli şehri olarak anılıyor. bu hayranlık duyduğum bir başarıdır. keşke bizde de olsa ama türkiye'nin başkentinde benzinlikte sözlü tacize uğrayabiliyoruz maalesef.

güzel kızları olan ülke. evet.

samsung lg gibi dünya devi elektronik markalara sahip olan posco çelik fabrikasıyla dünyanın en büyük fabrikasının olduğu asya ülkesidir.

merak ettiğim ve gitmek istediğim ülke.

japonya'nın 1910 senesinde ilhak ettiği ve uygulamış olduğu sömürge yönetimini 1945 yılına kadar sürdürdüğü ülke.

son 30 yılda ya depar ya resulallah diyerek çok pis yardırmış ülke. kıskanarak izliyorum.

kapitalistlerin sıcak para politikasını inşaat, otoyol gibi katma değer üretmeyen alanlara değil de üniversitelerine kanalize eden akıllı yöneticilerinin olduğu ülkedir. eğitimdeki bu başarısını üniversite-sanayi işbirliği ile perçinlemiş ve bugün bilişim, elektronik, otomobil gibi pazarlarda dünya devleriyle boy ölçüşecek konuma gelmiştir.

şimdi nasıldır bilemem ama yıllar önce güney koreli bir arkadaşımın dediğine göre korelilerde ayakkabıyı çıkarmadan eve giremiyormuş

korenin güney kısmındaki ülke.

bizim kültürümüzle benzer şeyleri olan uzakdoğu'daki bir başka minik amerika. ortadoğu'dakini siz zaten biliyorsunuz skdljghjks herneyse, üstteki arkadaşımın da bahsettiği gibi, bunlarda da eve ayakkabı ile girilmez. ancak tabi adamlar bizim gibi hırto değiller apartmandaki taşralı niğdelinin kapı önü gibi 20 çift ayakkabı görünmemesi için çözüm üretmişler. korede evlere girdiğiniz zaman yürüme düzlemi 1 basamak yukarıdadır. dolayısı ile siz antreye girersiniz. evin kapısını kapatırsınız. ayakkabınızı çıkarıp ayakkabılığa koyarsınız. ardından basamağı çıkarak ev içi yürüme düzlemine ulaşırsınız.

niğdelilerden özür dilerim. aklıma gelen ilk il oldu. bu örnek elbette çanakkale'de olabilirdi. veya erzincan. veya mersin. veya veya şırnak. hatta artvin. çünkü ardahan'dan edirne'ye, samsun'dan adana'ya, artvin'den muğla'ya kadar memleketin her yerinde var bu kapı önüne ayakkabı biriktirme varoşluğu ve ben bundan nefret ediyorum.

güney kore diyince aklıma ilk gelen film. hep bir ilgim vardır: bu yüzden geçen sene 2-3 günlük 17 tane güney kore film serisi yapmıştım, yavaş ilerleyen - depresif 2-3 film harici iyiydi...

madem doğal kaynağımız yok o zaman kıçımızdan uydurduğumuz şeylerle para kazanalım diyen ve paraya para demeyen ülke.

bu adamlar geleneksel okçulukta dünyada en önemli ülkelerden biri olarak sürekli adlarından söz ettiriyorlar. bu alana ilgili olduğum için zaman içerisinde bu ülkeden çok insan tanıma şansım oldu. geçen yıl istanbuldaki bir turnuvada koreli dostumla muhabbet ederken sürekli dedeleriniz zamanında bize çok yardım etti diyerek minnettarlığını belirtiyordu. genel anlamda türkleri severler.

*başkentleri seul dur.
*askerlik süreleri 2 yıldır. üniversite okurken bile celpleri gelir ve askere çağrılırlar.
*milli içecekleri sojudur.
*çok çalışkanlardır, çalışmaya çok önem verirler geceleri kendi istekleri ile mesaiye kalırlar, okulda yaş arttıkça daha fazla ders alırlar. burun kanaması çok çalışmanın göstergesidir.
*estetik ameliyat çok fazladır. güzellik çok önemlidir. bir kişi ya çok güzel yada çok zengin olmalıdır ki itibar görebilsin.
*büyük çoğunluğu ateisttir. hristiyan, budist, müslüman nüfusu da vardır.
*para birimi wondur.
*dünyanın en hızlı internetini kullanan ülkelerden biridir.
*inanılmaz derece de içiyorlar, her yere sızıyorlar, iyi içmek övünülecek bir şey. büyüklerin önünde içki içiliyorsa bir elle gizlenerek içiliyor.
*bir büyükten bir şey alacak iseniz diğer elinizle kolunuzu desteklemek saygı ifadesi.
*yaş takıntıları var. bir yaş bile büyük olsanız mutlaka abi abla demelisiniz.
*kibar insanlar güleryuzluler, türkleri çok seviyorlar.
*1988 i dönüm noktası gibi görüyorlar ve 88 e kara yıl diyorlar.
* lahana dan yaptıkları acı soslu turşu gibi kurdukları kimçileri var yemeklerin yanında mutlaka yiyorlar.
*barbekü kültürü çok fazla, domuz derisi dedikleri bir şey tüketiyorlar.
*yalnızlık kültürü var. hatta bu kültür restoran, sinema vb yerlerde desteklenmektedir. yani tek kişilik masalarda yemek yiyebilirsiniz.

edit:imla

gidip görmeyi aşırı istediğim ama aynı zamanda aç kalmaktan aşırı korktuğum ülke.

türkiye'den 3 aya kadar vize istemiyor. nüfusun daha az olması medeniyet seviyesinin yüksekliği yüzünden uzak doğu'da gitmek istediğim tek ülke. diğerlerine gitmek için üstüne para verilse gitmem.annem de bir adet güney kore hayranı. bir kaç haftalığına onu alıp gitmek istiyorum lakin bir kaç gündür inceliyorum, uçak bileti fiyatları epey yüksek, seul da ucuz bir şehir değil,onun dışında ise 11-14 saat uçak yolculuğuna kasem yemiyor. burdan makedonyaya bosnaya düşününce.
corona sonrasında daha ciddi şekilde masaya yatiracagim bir plan olacak.

kore'de ünlü bir laf vardır: "yabancı bir ülkede hata yaparsanız sumimasen deyin ve japonmuşsunuz gibi davranın". ayrıca ne zaman olimpiyatlar ve dünya kupası gibi uluslararası yarışmalar olsa koreliler “japonya'dan daha yüksek olduğu sürece sıralamalarımız umurumuzda değil” diyorlar. bu şakaların amacı gülüp eğlenmek fakat düşündüğümüzde korelilerin japonya'ya karşı hissettikleri düşmanlığı çağrıştırıyorlar.

bu arada, japonların kore'ye karşı düşmanlığı da sıklıkla hissedilir. ekim 2016'da osaka'daki bir suşi restoranı, koreliler suşi sipariş ettiğinde kasıtlı olarak daha fazla wasabi koymakla suçlandı. koreliler, bu restoranların kendilerine acı vermek istediğini ve koreliler suşi yedikten sonra onlara güldüklerini iddia ettiler. 'wasabi terörü' olarak bilinen bu olay, korelilerin japonya'ya seyahat etmeyi boykot etmelerine neden oldu. mart 2018'de osaka, tennoji'de bulunan bir parkın yakınında, koreli bir adam, kendisine bıçakla saldıran bir japon tarafından yaralandı. polis, bunun korelilere karşı bir nefret suçu olma olasılığının yüksek olduğunu söyledi. ayrıca japon kitapçılarında bir 'kenkan' [嫌韓](kore karşıtı duygu) bölümü olduğu ve en çok satan kitaplardan bazılarının kore'yi eleştiren kitaplar olduğu biliniyor.

bu iki ülke coğrafi olarak yakın olmalarına, 2002 dünya kupası'na birlikte ev sahipliği yapmalarına, birbirleriyle aktif olarak ticaret yapmalarına ve yoğun turizm etkileşimine sahip olmalarına rağmen, birbirlerine karşı hala nefret dolular. kore ve japonya, 1910'dan 1945'e kadar kore'de 35 yıllık japon sömürge yönetimi olan trajik bir tarihi paylaşıyor. buna dayanarak, iki ülkenin birbirine düşmanlık göstermesi gerçekten şaşırtıcı değil. kolonizasyonun sona ermesinden bu yana 75 yıldan fazla bir süre geçti, ancak kore ve japon karşıtı duygular bugüne kadar her iki ülkede de güçlü bir şekilde devam ediyor.

japonya ve kore arasında, düşmanlığı artıran çeşitli alanlarda hala çözülmemiş çatışmalar var. örneğin, 'liancourt rocks anlaşmazlığı', hem kore'nin hem de japonya'nın 'dokdo/takeshima' adası üzerinde egemenlik iddiasında bulunduğu bölgesel bir anlaşmazlıktır. bu anlaşmazlık 1905'te başladı ve bu güne kadar devam ediyor. kore'de 'dokdo kore toprağıdır' diye bir şarkı bile var ve ilkokulda çocuklara öğretiliyor. koreliler doğal olarak japonya'nın bizim topraklarımıza göz diktiği fikrine kapılıyor. ek olarak, japonya (bkz: comfort women) anlaşması için uygun bir müzakereyi karşılamadı. 2015 yılında japon hükümeti, seul'deki comfort women
heykelinin kaldırılmasını talep ederek kore hükümetine 1 milyar yen transfer etti. kore parayı kabul etmesine rağmen, samimi bir özür ve yeterli tazminat istiyor. japonya, kore'nin parayı kabul ettiği anda anlaşmanın yapıldığını savunuyor. bu çatışmalar, iki ülke arasında uzlaşmayı neredeyse imkansız hale getiriyor.

ancak, japonya ve kore arasında var olan sadece nefret değil. son zamanlarda, k-pop ve kore yemeklerinin etkisiyle giderek daha fazla japon ziyaret ediyor ve kore kültürüne ilgi duyuyor. birçok koreli japon kültürünü de sever, özellikle yemek ve anime. kore eğitim geliştirme enstitüsü'ne göre, lise öğrencilerinin %60,3'ü ikinci yabancı dil olarak japoncayı seçiyor. seul'deki 317 lisenin %85,5'i (veya 271 okul) japonca kursları vermektedir. kore turizm örgütü tarafından yayınlanan istatistiklere göre, japonya, 1984'ten 2017'ye kadar 33 yıl boyunca en çok ziyaret edilen ülke oldu. anketler, korelilerin japon halkından ve toplumundan gerçekten nefret etmediğini gösteriyor; rahatsız oldukları kolonizasyon ve japon hükümetinin tarihidir.

(bkz: eyyorlamam bu kadar)

başkenti 25 hükümet bölgesinden oluşan uzak doğu ülkesi.