her şey farklı olabilirdi hissi

kalkıp hazırlanırsın. adımlarını mevcut yaşam kurgusuna doğru atarken bir kuş sesi duyulur çocukluğunu hatırlatan, bir şarkı duyulur uzaklardan belli belirsiz. işte o zaman içinden geçirirsin. her şey farklı olabilirdi. tüm bu yaşadıklarından bambaşka bir yaşamın içerisinde olabilirdim hissi kaplar seni. belki de gitmek istersin. ama gidemeyeceksin.

"there's no easy way to see it disappear
always dreaming of what could have been"

şarkı* böyle başlar ve daha ilk saniyelerinde yarım kalan veya hiç gerçekleşmemiş düşler zihnini esir alır. en iyi ihtimalle ortalama 60-70 yıl sürecek sınırlı hayatında yaşayabileceklerinin sınırsız olması, daha önce verdiğin kararları ve olabilecekleri sorgulatır. ihtimaller çoktur, başın çatlayana kadar düşünür sonra kaldığın yerden tek bir olasılık üzerinden yaşamaya devam edersin. yeni bir yol çizmek fark etmez, ihtimaller her zaman sınırsız olacak ama sen her zaman tek bir seçim yapacaksın.

her şey tabiki farklı olabilirdi. ama o zaman da aklımız şimdiki farklılıklarda kalırdı.

her şey aynı kalsa fark etmezdi ben farklı olsaydım.

nah olabilirdi gerçeğiyle yatışır, sakinleşir.

bazı hislerin tesellisi yok

it is written.

her sey olması gerektigi gibi oldu, oluyor, olacak.

tam da yasaman gereken hayatı yasıyorsun.
senin kaderin bu.
bir seyleri degiştireceksen ve bunun icin efor sarf ediyorsan bu da kaderinde yazılı.

alles hätte anders sein können=everything could have been different

pişmanlıktan farklı bir his.
pişmanlık "yanlış yaptım" der. bu his ise "yanlış yapmadım ama başka türlü de olabilirdi" der. daha sessiz, daha derin bir ağırlık.

artık gelmeyendir.

eskiden paralel evrenlerde dolana dolana anın gerçekliğini kaybederdim lakin yakın zamanda içime hiçbir şeyin farklı olmayacağına dair bir sakinlik hali geldi.

yıllar önce baroya tonla evrak sunduğumuz prosedürlerin bir tanesinde, sırf imza alabilmek için karşıma çıkan ilk hukuk ofisinin içine dalmıştım. o kadar tatlı bir üstat içerde beni karşıladı ki anlatamam. uzun uzun nasihat etti. çok farklı tonda bir sohbet oldu. o sohbetin bir anında bana "olan, olması gerekendir" dedi. son on yılda en çok atıf yaptığım sözlerden biridir herhalde.
hayır hiçbir şey farklı olmayacaktı. çünkü bunun olması gerekiyordu. farklı bir adım atılsaydı da başka bir şekilde aynı sonuç elde edilecekti. en büyük hikaye yazarı hala o. ve hikayenin sonunu bilmiyoruz. sadece hayatın mükemmel bir kurgu olduğuna güvenip yaşamak lazım bazı şeyleri.

prens zuko gelir aklıma böyle durumlarda. hikayeye başından bakarsak onurunu kaybetmiş ve imkansız bir göreve mahkum edilmiş bir prens. hikayeye sondan bakarsak, başına gelenler sonucunda kendini aşıp kral olmayı başarmış bir adam. evet olan, olması gerekenmiş sadece. sadece oldurana güvenmek lazım.

bana göre hayal kırıklığının beraberinde getirdiği his.

bazı şeyler için çabalarsın, uğraşırsın ancak istediğin gibi gitmez hatta daha kötüsünü yaşarsın. bu da keşke başka türlü yaşasaydım, her şey farklı olabilirdi hissini ortaya çıkarıyor. ama unutmamalı ki onun öyle olması belki daha doğrudur, "her şerde bir hayır vardır" sözünü gerçekten yabana atmamalı, çabalamaktan da vazgeçmemeliyiz.