insanı en çok perişan eden durum

beklentiye girmek.

beklentiler kadar hiçbir şey yormadı beni bugüne kadar.

umutların suya düşmesi ve çaresizlik . ikisi de başa baş yarışır.

birine ondan hoşlandığınızı belli etmek ama hiç adım atmamak. o sırada belli ettiğiniz kişinin de size sırılsıklam aşık olması ama sizin yok olup gitmeniz.

kötü sağlık,
kötü psikoloji,
kötü aile durumları,
kötü ekonomik durum.
dört as .....

zannediyorum kupayı çaresizlik alır.

istediği gibi bir hayat yaşayamamak. koca bir ömrüm boşu boşuna tükendiği hissi. özgürlüğünü mesaili bir iş karşılığında (karnını doyurma, barınma vs için) satmak.

yalnızlaşmak, daha doğrusu ölüm. her sevdiğiniz insanın bir gün yanınızda olmayacağı gerçeğinin, hatta bir gün sizin onların yanında olamayacağınız gerçeğinin bilincindesiniz. işin üzücü tarafı ne yaparsanız yapın bu durum böyle.

herhangi bir şeye alerji. kriz geldiği an 463773 defa hapşırma sonucu yüzünün formu bozuluyor, yoruluyorsun, nefes almaya dermanın kalmıyor.

stress, gerçekleşmeyen hayaller

değer verdiğin insanı üzmek / küsmek
bir durumda yapabileceğin bir şey olmaması*
değer verdiğiniz birisinin ölümü
sevdiğimizi hayal kırıklığına uğratmak
başarısız olmak
hastalıklar

boş umut perişan eti beni istetim umut ettim olmadı olmadıkça daha çok istedim daha çok umut ettim yine olmadı o olmadı ben peşinden gittim o gittikçe bir adım attım gitti bir adım daha bir adım daha sonra bir yerden sonra dank ediyor olmayacağını anlıyorsun anlıyorsunda ne istediğin oldu bide üstüne yorulduğunla kaldın bizi bu boş umutlar perişan etti

bir şeyler yapmaya karar verdiğinde sana engel olan sağlık sorunlarının varlığı.

sivrisinek ısırığı artık her şey virüs yayıyor
resident evil biohazard izliyorum bir yandan
dünyanın sonunda hayatta kalabilenlere başarılar diliyorum. sineklerin bıraktığı larvadan öldüm az önce çünkü.

ölüm.
gerçek ölüm veya mecazi ölüm.
mecazi ölüm şey oluyor, o kişinin artık içinizde ölmesi.

söz konusu eğlence olduğunda
arkadaşlarımla frekansımın uymaması.
hepsi bir tane,
hepsini çok seviyorum ama ,
niye bir tanesi bile benim hoşlandığım şeylerden hoşlanmıyor.

eğlence odaklı bir insanım
işte bu beni perişan ediyor.
başka bir derdim yok.

her zaman sevdiğim müzikler, gittiğim filmler arkadaşlarımın zevki ile uyuşmadı.

bu hep böyle oldu.

ben aslında kendini gizleyen bir marjinal olabilirim.

baktığında standart boy tencere kapağı gibi duruyorum. baya uyumlu falan.

ama aslında arkadaşlarıma göre uç biriyim.
benim zevklerimi seven insanlara göre de uçum.

bir derdim var artık
tutamam içimde
gitsem nereye kadar
kalsam neye yarar.

kafamda deli sorular, mutfağı toplayım geçer.
ya bülent ortaçgil çok tatlıydı.

neyse, any way hatta.

(bkz: hastalık)
düşünsenize eliniz kolunuz kalkmıyor ve ihtiyaçlarınız için bir başkasına muhtaçsınız.
insanın sadece anne babasına nazı geçer kolayca. yeri gelir çocuğunuz bile sizden yorulur, usanır.
hastalık durumunda, yanınızda yörenizde nazınız geçecek, daha doğrusu size gerekli bakımı yapacak kimseniz yoksa perişan oluyorsunuz. iyileşme süreci de uzadıkça uzuyor.
annemin lafıdır ;
"allah kimseyi kimsesiz bırakmasın.."

verilen karardan vazgeçip normale döndüğünüzde işlerin daha kötü olması ve bir daha eski kararı alamamak

bir şeylerden vazgeçsen pişman olacaksın sanki aklında kalacak hep bir yarım hali ile devam etsen hiçbir halt değişmeyecek hissi...

kendinden ödün vermek.

kemirir, kemir kemir kemirir insanı.

yarım kalan her şey, insan zihnini sürekli olarak meşgul eder. hayaller kurulan biriyle iletişimin kopması, ansızın gelen ölüm, terfi beklerken işten çıkarılmak, gelmeyecek birinin gelmesini beklemek, kritik bir sınava yetişememek, değerli bir eşyanın kaybolması, yemeğin ortasında çıkan iş, buluşmada ekilmek vs. bu tür durumlar her zaman zihinde meşguliyet yaratır. zihin daima tamamlamak ister. en sonunda. yarım kalmak zorunda olan bu işler zihni perişan eder ve bazı durumlarda iş göremez hale getirebilir. vakit varken işlerinizi tamamlamaya gayret gösterin.