işe geç kalmak

zamanın bile beni beklemekten yorulduğu, benimse ona yetişmeye çalışırken kendi ayaklarıma dolandığım o tuhaf ritim bozukluğu. hafta içi üç alarm, bir motivasyon çöküşü, iki kez “bugün erken çıkacağım” yemini ve evden koşarak çıkmama rağmen yine de geç kalmayı başaran ben; cumartesi günü özellikle gecikmeye çalışırken atom saati hassasiyetiyle 09.00’da ofiste bitiveriyorum. lanet ben.

herkesin yapması gereken eylem. ne kadar geç kalırsak o kadar iyi.

haftada minimum 2 defa

yapmadığım şey. ya tam vaktinde ya da 10 dk erken giderim. geç kalarak harcayacağım süreyi ofiste oturup kahvaltı ederek geçirmeyi tercih ediyorum. bir gün, ofiste kahvaltı edemeyeceğim bi ortamda çalışırsam da, boş boş oturup çalışıyormuş gibi görünerek geçiririm.

işe geç kaldığınız zaman çok konuşuyorlar ama zamanında gidip iş yavaşlatmanın cezası yok. ispatlanması çok zor çünkü.*

valla oyle oldu bu sabah.
dun gece uyku tutmadı. saga donuyorum yok, sola donuyorum yok.
napim uyumadan işe giderim bugunluk dedim. sabaha karsı salonda kanepede muzik dinlerken içim gecmiş, uyuyakalmısım.

isyerinden cocukla pizza birasına iddiaya girmiştik. ocak ayında hic gec kalmazsam, erken cıkmazsam ve devamsızlık yapmazsam ısmarlayacaktı bana.
daha bismillah ilk gunden de kaybedilmez ki canım;) tüh.

kendi işinizse çok problem olmayan geç kalmadır.
(bkz: ben her sabah geç kalıyorum)

ben son 10 senedir alarm kurmuyorum.
sabah bes bilemedin altı uyanıyorum.
dus alıyorum. sacıma fon cekiyorum. makyaj yapıyorum. ise gidiyorum.
iste dokuzda mı baslıyor. ben sekizde is yeri civarında oluyorum.
is sekizde mi baslıyor. ben yedide is yeri civarında oluyorum.
hep is yeri civarında bi cafe belirliyorum kendime. aheste aheste kahvaltı yapıyorum. kahvemi iciyorum. sigaramı tutturuyorum.
en sevdigim sey slow morning. galp.
ama son bir senedir uyuyakalıyorum. haliyle ise gec kalıyorum. ihih. ilk defa bu kadar uyudum sabahları ya. tesekkurler. ama gec kalmasam iyiyidi tabi:)

bugün 9:15 de geldim. aman 15 dk geç kalmışım normal bence.

şu an çalıştığım iş yerinde böyle bir lüksümün, ihtimalimin, ihtimalimin i'sinin bile söz konusu olmadığı yaşanabilecek hadise.

işi bırak servise bile geç kalamam ben, ancak servis bana geç kalır yolda trafik olur, hayatın olağan akışında olabilecek bir şey olur benden bağımsız.. eee kader o da..