kendime saygım yok yemekleri

kendime bazen yemek konusunda saygım yok. okuduğum ilçede boru tavuk dürüm vardı ve gerçekten boru gibiydi. yedikten sonra çıkışı bile saygım yok yemeği yapıyor onu...

sirdan ve tantunidir.

zeytinyağlı enginar. hayatımda 1 defa ağzıma sürdüm sadece, yerken gacır gucur ses çıkardığı için bir daha yemedim.

karadeniz ve ege mutfağını genelleyip fazla uzatmak istemediğim liste.

(bkz: ne kadar inanarak boş konuşuyor görüyor musunuz)

bamya.

çiğ köfte. bu kadar çok nasıl satıyor anlayamıyorum. bir de doritoslu çiğ köfte dürüm çıkmış. mide yanması garanti.

kısır tabiki.

lakerda balkabağı çorbası zeytinyağlı kek çiğnenemeyen et semizotlu her türlü yemek

6 aydır yediğimi ite versen hımpfs hımpfss eder kuyruğunu sallaya sallaya gider!

saygısını itibarını geçtim ben artık, waffle yemek istiyorum, bir buçuk waffle desem gülerler mi acaba diye mental kaygılarım var. karamelli waffle’ı damağında şarap eksperi gibi genzine genzine vericen kokusunu, damla çikolatayı dilinde yuvarlıycan, üfffff, muzu kokluycaksın bi de, ne güzel kokar, hele o çileğin pütürleri, kivinin tatlı ekşi tadı, pirinç patlağı bile çok hoş değil mi?

şekerin tadını unuttum! lan geçen avm’de çikolata şelalesi gördüm abartısız belki 10 dk durup izledim, izledim ama gel bana sor içimde ne savaşlar verdim, bi an tezgaha atlayıp beyfendi n’apıyorsunuz diyen garibim kızı tepikleyip şelaleden emikleyesim geldi! dedim beni götürün dayanamıycam icra-i rezalet çıkacak! aldılar götürdüler, elim ayağım boşandı yeminle, bırrşşşşşşş!

allahım sen benim nefsimi koru! dinimiz amin, hoffff!