kışlıkları kaldırmak

her yıl mayıs ayında başlanan hazırlıktır.
bu sene havaların bir türlü ısınmak bilmemesiyle, bir süre daha erteledim. aynı zamanda sıkıcı ve bunaltıcı bir iştir. katla dür hurca tık* keşke evin her yeri dolaplarla çevrili olsa da her elime geçeni oralara tıksam.

normalde nisan ayında yapılan iştir. kazaklar paltolar montlar çizmeler kalkar; yağmurluk, bir iki polar ve uzun kollu baharlıklar bırakılarak yazlıklar çıkarılırdı. kışın bir türlü kar yağmadığı gibi baharda da bir türlü hava ısınmadı bu sene. geçen seçimde kaldıracaktım; kaldırmak da değil de işte kışlıkları arkaya itip yazlıkları öne çekecektim, biraz daha bekleyeyim dedim. bu haftasonu hiç olmazsa yorganları değiştirsem dedim ama hala bazı geceler kombi devreye giriyor. ölmez sağ kalırsak sonraki haftaya yaparız herhalde.

yarım saatte hallettiğim,sevilmeyen eylem.tabi ki giysilerim çok az olduğundan değil.
(bkz: yalnız yaşasam da her şeyin mutlak düzen içinde olması)
(bkz: aslan yattığı yerden belli olur)

5 gün sonra havanın 20 derece birden soğuması ile pişman olunacak hareket. mart kapıdan baktırır ..

kaldırmak kısmına odaklandım...

koy onları yerine daha mart bitmedi. ytd.

kışlıkları hiç çıkarmayan biri olarak bana dert olmayan hede.

ay bu başıma gelenler. nerede benim "iş yapıyorum 1 saniye" adlı tülbentim? toz alırkene dahi kafaya bir şeyler bağlamak lazım. kafaya bir şeyler bağlamazsanız ev işi yapıyor sayılmazsınız.

annemle bu konularda anlaşamıyoruz. şimdi yaz geldi ya, kışlıkları kaldırmaz. kış gelirken kışlıkları kaldırır. 4 ay geriden takip ediyor mevsimi. annem şu an ocak ayını yaşıyor.

buna maruz kalmamak için ne gerekirse onu yaptım.
önceleri toydum, cahildim ve aldandım ama şimdi güçlüyüm ve bu savaşı kazandım. artık yazlık ve kışlıkları kaldırmıyorum. dokunmuyorum bile hepsi nizami kendi yerinde. her kıyafet hazır olda ip gibi dizilmiş haddini bilir vaziyette.

nasıl yaptın diye sormayın. ter döktüm, kan döktüm ve başardım.
yazlıklar, rahat!

vakumlu hurçlara doldurup süpürgeyi basarak yaklaşık yarım saatte bitirdiğim eylem.