kitap sayfalarını ayraç niyetine katlayan insan

bu insanların acilen hastaneye kapatılması gerek,caniler.

aralarda cümlelerin altını çizen kişilerle birlikte, gaz odasına kapatmak istediğim kişilerdir.
saygılı olun kitaplara. ruhlarını acıtmayın.

benim her zaman yaptığım ,ayraç kullanma ihtiyacı hiç duymadım,ya ayraç kayıp düşerse arada bul sayfayı,mis gibim kıvırıyorum,hop kaldığım yerden tam gaz devam

genellikle ayraç kullandığım için olmadığım insandır ancak niye bir şeyi mutlaka yüceltip bir başka şeyi yerin dibine sokmamız gerekiyor anlamıyorum. kitabın altını çizerim, not alırım. çağrışım yapan bir başka eserle ilgili düşüncemi yazarım bulduğum bir boşluğa. olur ya, kitabı okurken yaşadığım hoş bir anıyı bir düşünceyi dahi kitaba dahil etmişliğim vardır. benim için kitap yaşayan bir şeydir, benim kitabımın benimle birlikte oluşan deneyimleri vardır. yeri gelir aceleyle bir sayfasını katlarım, yeri gelir yağmurda koşarken ıslanırız. tekrar tekrar açar okurum kitapları, notlarıma yeni notlar, pek alışkanlığım olmasa da katlanmış sayfalar eklenebilir. bu kadar basit bir eylemi ve eyleyeni yanlışlamıyorum bu nedenle.

nedense bir kitap istediğin şekilde değer görmeli. ben mesela çok sevdiğim kitaplara not asarım, çizerim, önemli sayfaların başını hafiften katlarım sonra beğendiğim sayfalara geri döner ve notunu alırım. bu kadar kuralcı olmayın yahu. isteyen istediğini yapsın.

ben kitaba zarar verdiğini düşünüyorum böylelerinin. en azından boş bir kağıt parçası bile kullanılır.

kitabın sayfasını katlama alışkanlığı olan birine kitabımı ödünç verdiğimi düşünmek bile istemiyorum. tam kabus.

ben tercih etmem. ödünç verdiğim kitaplara yapılmasını da istemem ama pek farketmez çünkü ödünç verdiğim hiçbir kitabı geri alamıyorum :(

okuma yazmayı sökmüş olması makalelere konu olabilecek bir kuyruksuz primattır.

değişik bir modeldir. kitabına saygısı yoktur. ben kuş tüyü koyuyorum daha şık duruyor.

kitaplara fiziksel manada çok bağımlı biri olmamama rağmen beni bile rahatsız eden durumdur. hiçbir şey bulamazsam fiş, çöp vs. koyuyorum.

kendine ait kitaplara istediğini yap istersen tükenmez kalemle bastıra bastıra altını çiz ama ödünçse o kitap duuur yapmaa.

benn. *
ayraç kullanmak da bir alışkanlıkmış onu anladım. kim uğraşacak şimdi diye katlıyorum. başkasının kitabını da katlarım hiç sorun değil. sonra katladığım sayfaları geri kıvırır aldığım kişiye veririm biraz iz kalır ama olsun ona laf edecek birinden de bi daha bişi olmam.
lütfen kılkuyruk olmayalım **

benim kitaplarıma yaparsa bir daha kitaplarıma dokunamayacak insandır.

pratik insandır.

kitabın görünüşü size katacağı değeri arttırmaz ama malınıza değer veren insansanız canınızı sıkabilir.

kitaplara sergilenmelik süs eşyası muamelesi yapanların hoşlanmadığı insan.

hayır lütfen bunu kitaplara yapmayın. arasına bir kağıt bile koysanız yeter.

lisede bir keresinde arkadaşım defterimi evde geçirmek için almıştı benden. bir gün sonra getirdi. defterin bir sayfasının üzerinde çay bardağı izi vardı. bir sayfaya da resim filan çizmiş, not yazmış bana. bir şey demesem de içten içe sinir olmuştum. çünkü ben defteri kitabı o şekilde kullanan biri değildim. o günden sonra ne defter ne kitap veririm. birine kitap vermişsem artık gözden çıkarmışımdır, istememek üzere veririm. benim için iç çamaşırı gibi bir şey oldu kitap.

diğer insanların kendi eşyalarına nasıl davranacağına karar veren kişileri göstermiş başlık. kitap kişinin kendisine aitse isterse beğendiği cümlenin olduğu sayfayı yırtıp duvara asar kardeşim sana ne?