kız yurdunda yaşanan tuhaf olaylar

her daim farklı birtakım toksik ilişkilere dahil oluyor oluşum hâlâ fazlasıyla garip geliyor.

etüt odasında sağ yanımda 'bak yüzüğü atarım amaa, bak atarım' minvalinde bağrışmalar dönüyor.
sol yanımda 'ya ne anlatıyorsun sen allahın cezası' şeklinde ve çığırıklar ve ağlaşmalar dönüyor.
sabah farklı birinden 'eğer bu telefonu yüzüme kapatırsan ne olacağını biliyorsun' tehditleri dönüyordu.

işin daha da garip kısmı sandalye almam lazım fakat kızların yanına gidip sandalyenin boş olup olmadığını sormaya korkuyorum.
dayak falan yerim, telefondakine olan sinirlerini benden çıkartırlar sonra.
mesela ışığı açmaya da korkuyorum çünkü mazallah ışık onları rahatsız edebilir, yine dayak yiyebilirim.

işte bunlar hep erkekler yüzünden.
kapatılsın diye boşuna demedik zamanında.