lise ve üniversiteyi flörtsüz geçirmek

travmatik ve dramatik bir olaydır. sonraki yılları çok olumsuz etkiler.

gelecek yıllarda eksikliğini hissedeceği durumdur.

lisede siz flört aşamasındayken onun bir de eski sevgilisiyle olduğunu arkadaşınızdan duymaktan daha iyi olan durumdur.

liseyi örgün okumadım flörtum olmadı, üniversitede güreşciydim okulda ders harici durmuyordum yine flörtum olmadı bu da millette ne gizemli erkek imajı yaratmış ola ki bölümdeki dişil bireylerin hakkımda fiskos yaptığıni kimlerin benim flörtum olmak istediğini cart curt 5 yıl sonra öğrendim, haliyle okul bitti yine olmadı, iş hayatında sosyal çevre denilen bir şey olmadığı için de olmadı, kaldı ki insan bir yaşa kadar hep yalnız olunca mekanizma artık hep öyle çalışıyor hissiyatlari ona göre şekilleniyor.
bu yüzden ömrümü verimli geçirdiğime inanıyorum. profesyonel sporcu olarak ömrümün büyük bölümünü geçirdim, alto saksafon çalmayı öğrenip metal grubunda jazz çaldım. yıllarca çizim yaptım kendi küçük çaplı çizgi romanım için uğraştım, üniversiteden 1 dil 2 lehceyle mezun oldum, tarım yaptım hayvancılık pazarcılık yaptım arazide yattım kalktım, karnımı doyurmak için avcılık yaptım vs.
insan enerjisini ve zihnini diğer insanlardan biraz soyutlarsa kısa ömrünü sağlam tecrübeler ekleyebilir. o yüzden böyle acınası kıstaslarla aklınızı yormayın.

liseyi bir adet flört bir adet uzun dönem platonik ile bitirme aşamasındayım.üniversite de çok canlar yakmayı planlıyorum.

travma bunun neresinde?
bir şey kaybetmezsiniz beya. bırakın o sıralar odaklandığınız tek şey başarı olsun zaten.

okul bittikten sonra kısa bir ilişkim oldu ve bu muymuş dedim. hiçbir farkı yoktur evet.

lisedeyken sevgilim olmadı. yani zaman geçirdiğim insanlar oldu ama o zamanlar daha çocuksu ve sevgi dolu biri olduğum için flört etmek kafede oturmak veya sinemaya gitmekten ibaretti.

zaten ölümüne dindar bir ortamda yetiştiğim için neredeyse selam verdiğim kızla evlenmek zorunda olduğuma inandırılmıştım.

insanın hormonları zirvedeyken belki de böyle olması başıma bir felaket getirmemi de engelledi bilmiyorum.

bence lisede insanın kanı deli deli akarken bütün kan beyninden başka her yerine giderken arkadaşlıktan fazla bir şey yaşamamak o kadar da kötü olmayabilir.

ben aynı şehiri kazanamadık diye okulu bırakıp yeniden üniversiteye hazırlanmıştım mesela. şimdi bakıyorum da komik geliyor ama o yıllarda gülmüyor daha çok elimde sigara kral tv açık sabahlayıp klip izleyerek ağlıyordum.

sonuç olarak ders çalışın. iyi bir üniversite iyi bir bölüm kazanın üniversitede gönlünüze göre birini elbet bulursunuz.

tamam belki kızlar teklif etmiyor ama lise ortamı kadar da ergen bir durum yok.

benimdir. her yer insan dolu ama benim insanım diyebileceğim kimse yok. liseyi saymıyorum bir önemi olduğunu düşünmüyorum ama üniversitede biraz gönlümü eğlendirebilirim diye düşünmüştüm, yanılmışım. gidiyorum geliyorum sabah 9 akşam 5 memur gibiyim.
bazen sıkılıyorum kimse yok diye ama o boşluğu da farklı aktiviteler ile, kurslar ile doldurmaya çalışıyorum.
hiçbiri bir insanın sıcaklığının yerini tutamıyor ama napalım yaşıyoruz işte bir şekilde.

tam olarak yaşadığım şey. sanırsın iffet yemini etmiş gibi ne lisede ne üniversitede real bir kız arkadaşım oldu.

eyvallah makedonyalı.

flört dediğiniz şey nedir ki değerli arkadaşlar?
bu işlerden sıyrılıp gerçekten ne istiyorsunuz, bunu düşünün.
bu hayattan ne bekliyoruz ya da mesela?
çünkü arzu ve beklentilerimiz olmadan biz, sahiden biz miyiz?

eğer bu süreçte ki enerjiyi derslere veya başka bir üretime yönlendiriliyorsa birey için olumludur.

çünkü 20'li yaşlarında eğlenenler ileri ki dönemlerde ağlarken. 20'li yaşlarında ağlayanlar ileride gülme eğilimindedir