1.
kişinin farklı meslek gruplarında çalıştıktan sonra asıl mesleğini özleme durumudur.
implant ameliyatı başlığını gördükten sonra bi anda bünyeme zuhur eden durum. ilk çalıştığım laboratuvarda genelde implant üstü protez için ölçü gelirdi ve o ölçüye abutmenlerin göbeğini mumlayıp pıt pıt takmak çok zevkliydi. ve tabii sonrasında alçı karışımını hazırlayıp model elde etmek..
mesleğimi çok seviyorum aslında ve zevkle de yapıyordum lakin tutunmakta oldukça zorlandım. çalışma koşulları, olduğum yere fazlasıyla uzaklığı, usta-çırak anlayışında olmalarına rağmen asla çırak yetiştirmek istememelerinden dolayı tabiri caizse bir arpa boyu yol aldırmamaları beni meslekten değil bu meslekte özelde çalışmaktan soğuttu.
1 mayısta istifamın sene-i devriyyesi idi. kendimi geliştirebileceğim alanın tanınmamasının yanı sıra sağlık koşullarını gram dikkate almamalarından kaynaklı çıkmıştım. sabit protezler üzerine çalışıyorduk ve ihale usulü bir laboratuvardı. ve 7-8 ay boyunca mumlama modelaj sürecinde tıktılar. halbuki işe başlarken tasarım öğreneceğimin umutlarını ekmişlerdi.
bu arada temiz temiz çalışıp scrubslarımı renk renk giyeceğim sanıyordum ama çalışma ortamım şu şekildeydi
*
neyse zaten birkaç güne geçer bu özlemim. zaten iki ayrı mesleğe tutunma deneyimim de hüsranla sonuçlandı..
bu arada bir (bkz: elzem (yazar)) ukdesidir.
implant ameliyatı başlığını gördükten sonra bi anda bünyeme zuhur eden durum. ilk çalıştığım laboratuvarda genelde implant üstü protez için ölçü gelirdi ve o ölçüye abutmenlerin göbeğini mumlayıp pıt pıt takmak çok zevkliydi. ve tabii sonrasında alçı karışımını hazırlayıp model elde etmek..
mesleğimi çok seviyorum aslında ve zevkle de yapıyordum lakin tutunmakta oldukça zorlandım. çalışma koşulları, olduğum yere fazlasıyla uzaklığı, usta-çırak anlayışında olmalarına rağmen asla çırak yetiştirmek istememelerinden dolayı tabiri caizse bir arpa boyu yol aldırmamaları beni meslekten değil bu meslekte özelde çalışmaktan soğuttu.
1 mayısta istifamın sene-i devriyyesi idi. kendimi geliştirebileceğim alanın tanınmamasının yanı sıra sağlık koşullarını gram dikkate almamalarından kaynaklı çıkmıştım. sabit protezler üzerine çalışıyorduk ve ihale usulü bir laboratuvardı. ve 7-8 ay boyunca mumlama modelaj sürecinde tıktılar. halbuki işe başlarken tasarım öğreneceğimin umutlarını ekmişlerdi.
bu arada temiz temiz çalışıp scrubslarımı renk renk giyeceğim sanıyordum ama çalışma ortamım şu şekildeydi
*neyse zaten birkaç güne geçer bu özlemim. zaten iki ayrı mesleğe tutunma deneyimim de hüsranla sonuçlandı..
bu arada bir (bkz: elzem (yazar)) ukdesidir.
devamını gör...