mikro travmatik yabancılaşma

gündelik sıkıntılardan dolayı insanın kendinden uzaklaşması.

o ne lan.

büyük bir deprem değil; her gün minicik sarsıntılardır… görmezden gelinen bir cümle, hafif bir küçümseme, “abartıyorsun” denip geçilen bir his; tek tek önemsiz sanılıyor ama birikince insan kendi hayatından ve etraftakilerden istemsizce geriye çekiliyor, sanki kendi bedeninde kiracı gibi yaşamaya başlıyor. bütün bu travmalardan sonra kişi dışarıdan normal görünse de, içerisinde hafif buzlu camlar kalıyor.