nedir bu kadar zor olan sorusu

nedir gerçekten bu kadar zor olan,
seni derin düşüncelerde boğan, girdaplara sokan, çaresizlik ile sınayan. nedir seni bu kadar yoran, üzen, korkutan.
nedir bu kadar zor olan?
sonunda ölüm olduğunu bile bile yaşmak mı? kabul edilmek mi? anlatmak mı? anlaşılmak mı? anlaşmak mı?
sevmek mi? sevilmek mi? dik durmak mı? cesur olmak mı? yoksa cesur taklidi yapmak mı? gülmek mi zor olan yoksa ağlamak mı?
yenilmek mi bu kadar zor olan, yenilgiyi kabul etmek mi?
bilmek, öğrenmek, anlamak istiyorum. bunu sizler ile konuşmak istiyorum.
birbirimizden haberimiz yok. birbirimizden uzağız, birbirimizi tanımıyoruz ve birbirimiz için hayatı zorlaştırıyoruz.
tanışalım istiyorum.

yazdıklarınız, ilk makinist ile son istasyon radyo yayınında kullanılacaktır. orada konuşulacaktır.

26 yaşındayım bana göre kolay hiç bir şey yok
dağına göre kar
kuluna göre dert veriyor mevlam

hayatın her evresi belki de ufacık bir anı bile olabilir .. istediğin yerde istemediğin hayatı yaşıyorsan .. o kalıplara katlanmak bile artık ölüm gelir insana.

yaşamak herhalde.
sürekli bir enerjiye ihtiyaç duyuyoruz yaşamak için.
enerjiyi bulması dert, saklaması dert.
konuyla alakalı sevdiğim bir punk şarkısını da paylaşmak isterim.

- bu devirde çocuk yetiştirmek
- hayat şartları
- anlayışsız insanlar
- sevgisiz suratlar
- gelecek korkusu

kişi kafasında ne varsa onu yaşar. bakış açımızı gözden geçirmeliyiz. bazen an'lardaki saklı sürprizi unuturuz, ya geçmiş buna engel olur ya da gelecek kaygısı. bir durun, izleyin kendinizi 'ben ne yapıyorum?' diyin. ne için bu kısa hayatta hüzün? yaşarız illa hüzün ama uzatırsak tadımız kaçar, çok uzatmayalım. açalım güzel bir müzik dans edelim, şarkı söyleyelim, derin derin nefes alalım ve hayatımıza devam edelim.

"biraz gül, yahu! değmez vallahi bu dünya." demiş peyami safa

birçok şey zor bu hayatta. gülerken birden bir film misali akla gelen insanların, acı çekmis insanların, düşünceler kutusunda yer edinmesi. dünyada bir yerlerde zorlanan hayatlarin oldugunu bilmek zor. alışmak duygusunu yaşattıran insanı hayatınızdan çıkarmak zor mesela. beklenti oluşturmamak, hayal kırıklıliğina uğramamak en zoru hayatı çırkinleştiren insanların karşısında.

katlandım hilkatin insanlığına
katlanıp küçülen kağıtlar gibi
daha kalın bir duvarım artık
biliyorum kesemez beni makaslar
açılsam da bir bütün değilim fakat
her katımda ince derin çatlaklar

hayattaki her şeyin belirsiz olması.
resmen niye doğduğunu çözemeden ölecek olmak.
hayatın kendisi.

zor diye bir şey yok aslında
ne yaparsak hep kendi halimize kendimi yapıyoruz sonrada hayat zor diye kendi kendimizi kandırıyoruz
azıcık anlayış
birazcık hoş görü
karşılıklı sevgi
işin özü bu ...

varolabilmek.
her şeye rağmen hayatta bir yere tutunabilmek, kendini bulabilmek aslında en zoru. dahil olabilmek dünyaya, bende varım diyebilmek. evet hayattayız, yaşıyoruz ama ne kadar yer kapılıyoruz bu dünyada, nerelerde bizim varlığımız iz sürmekte, nerelere kadar ulaşabilmekte ruhumuz, nerede benliğimiz, zordur bunları bilebilmek ve zordur evrendeki küçücük bir toz parçası olarak varolabilmek.

bu konuda söylenecek o kadar çok şey varki.
zor olan yaşamak veya tarhana çorbasıyla, bulgura kaşık sallamak değil.
fakirlik veya fakirlikten utanıp kredi kartı onursuzluğuna batmakta değil.
bunlar küçük insanların, küçük yaşam formları.
kedi kıçını görmüş yara sanmış ; fakir arabeski bunlar.

zor olan ; hedeflerin olupta ; önüne çekilen setlerin hepsini yıkamayıp, deviremeyip, aşamayıp ; hedefine ulaşamamaktır.
insan çabalarını aşan durumlardır.
murphy kuralları içinde sıkışıp kalmak ; boğulmaktır.
sanki birileri sana sımsıkı yapışmışta ; seni kıpırdatmıyormuş gibi hissetmektir.
emeklerinin ve uğraşlarının defalarca boşa çıkmasıdır ; emeklerinin defalarca heba olmasıdır, defalarca yaptıklarının yıkılmasıdır.

yahudilerin bir sözü vardır.
plan yapıp allahı kendine güldürme, derler.

zor olan seni aşan durumlardır.
vakti gelmeden, sana verilmeyecek olanın peşinde koşmaktır.

vakti geldiğinde...
bir kaç gün sonra zor kelimesi hayatınızdan çıkar.

bu konuyu birde atatürk anlatsaydıda ; dinleseydik.

sevindim radyo programlarının başlamasına sizlere de güzel verimli yayınlar diliyorum. nedir bu kadar zor olan diye bir soru yöneltmişsiniz biz sözlük yazarlarına. ne kadar doğru bilemem ama bana sanki bizmişiz gibi geliyor. sen ben o hepimiz .anlayamadık kendimizi sonra çevremizi. anlayamadığımız şeyi nasıl doğru ifade edebiliriz ki.hep tekrara düşdük sonra. engelleri gördük ama kendi yarattığımız engelleri pas geçerek.

dervişe sormuşlar:
-en zor olan nedir ?
“söz” dür demiş…
-anlatması da zor… anlaması da…

(bkz: alerji)
edit: değil koronaymış.

zamanı geldigin de çekip gidebilmektir mutluluk.. gidemiyorsan her şey sana zor..

belirsizlik, akademik kaygılar, insanların anlayışsızlığı, ülke meseleleri...
kısaca yaşamak

hayat çok zor..
güne mutlu başlamak çok zor.
her gün önüne çıkan onca engeli atlatıp modunu düşürmeye çalışanları görmezden gelip hep aynı umutla nefes almak çok zor.
sevdiğin insanların senden bir bir uzaklaştığını görmek ve izlemekten başka hiçbir çarenin olmadığını farketmek çok zor.
hayallerine giden yolda yere serilen dikenlerin arttığını görmek ve yinede durmayıp o dikenlere basarak o yolda ilerlemek çok zor.
insanların gözlerine bakıp anlaşılmayı beklemek ve kimsenin seni anlamadığını görmek çok zor, helede herkesi bu kadar iyi anlıyorken.
verdiğin onca değerin ve güvenin boşa gittiğini görmek, yaptığın o kadar fedakarlığın karşılığını koca bir nankörlükle almak çok zor.
kalbin paramparça olmuşken gülümsemeye çalışmak çok zor.
yüzlerce cümle yazabilirim buraya, beni seni onu anlatan yüzlerce cümle. ama benim demek istediğim hayat zor ve bu saydıklarıma rağmen hayatı mutlu bir şekilde yaşamaya çalışmak çok daha zor..

durup dururken mutlu olmak. biliyorum, biraz tuhaf ama bence insan hiç bir şey olmasa bile mutlu olmalı.

durum değiştirmektir. alışılmış, süregelen, bilindik olan risksizdir.zor olan konfor alanından çıkmaktır. bu her şey için geçerlidir. yeni bir iş , yeni şehir ,yeni insan. başarı için mutluluk için de çıkmak gerekiyor konfor alanından. bir şeyi keşfetmek, fark edilmeyeni görebilmek ya da hiç var olmamış bir şeyi icat etmek. bunlar için farklı bir yere bakman, yeni bir şeyi görmen gerekir. zordur durum, yer değiştirmek ama unutulmamalı ki tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar: ya bir insan bir yolculuğa çıkar; ya da şehre bir yabancı gelir.

insandır bence. insan başlı başına zor bir varlık. aklı ve duygusu olan bir varlığın kolay olmasını bekleyemezdik ya zaten.
bu nedenledir ki kendinle uğraşmak zor; içsel bunalımlarınla mücadele etmek, karmaşık duygularına hakim olmak... ve tabi diğer insanlarla uğraşmak zor; sürekli kendini ifade etmeye çalışmak, hep bir kalıba sığdırılmak, yaftalanmak... anlayacağınız varlığımız bir zorluk.